Nawet „Historia sukcesu szczepionki przeciw ospie” wydaje się być całkowicie sfabrykowana!

 Czy sukces szczepionki przeciw ospie może być pierwszym kłamstwem? Spójrz na dowody

przez Maggie Zhou

Ospa była pierwszą chorobą, jaką kiedykolwiek zaszczepiono, i była to pierwsza i jedyna ludzka choroba, która została uznana za „wykorzenioną”, prawdopodobnie dzięki globalnym kampaniom szczepień WHO. Dlatego jest to ulubiona „historia sukcesu”, którą uwielbiają zwolennicy szczepionek wymachiwać.

Ale co, jeśli powiem ci, że to poważne oszustwo? Zanim zaczniesz się śmiać że lanie wody, zapoznaj się z możliwymi do zweryfikowania dowodami poniżej. Szokujące, szczepionki przeciwko ospie zabiły miliony ludzi na całym świecie, powodując ospę, posocznicę, kiłę, tężec, trąd, gruźlicę, różę, agresywne nowotwory…

Zawartość

  1. KONTROLA I POPRAWA POZIOMU SANITARNEGO, NIE SZCZEPIONKI, ZWALCZYŁY OSPA
  2. SZCZEPIONKI NA MAŁĄ OSPĘ BYŁY NIEDOSTĘPNE, AKTYWNYM MATERIAŁEM BYŁA ROPA, WPROWADZONA DO OTWARTYCH CIĘĆ NA RAMIENIU
  3. ZAWSZE IZOLACJA + SANITACJA ZATRZYMYWAŁY OSPĘ, A NIE SZCZEPIENIA
  4. WSKAŹNIKI ŚMIERTELNOŚCI W  PRZYPADKU:

4a. WSKAŹNIK ŚMIERCI W PRZYPADKU: SZCZEPIENIA ZWIĘKSZAŁY JE

4b. WSKAŹNIK ŚMIERCI W PRZYPADKU: PRAWIDŁOWO LECZONA OSPA MAŁA BYŁA ŁAGODĄ CHOROBĄ,

4c. WSKAŹNIK ŚMIERTELNOŚCI W PRZYPADKU: LECZENIE ALOPATYCZNE BYŁO GŁÓWNĄ PRZYCZYNĄ WYSOKIEJ ŚMIERTELNOŚCI

  1. WYTYCZNE SYSTEMATYCZNIE. Fałszowanie dokumentacji medycznej i świadectw zgonu, mające na celu ochronę szczepień.
  2. OSZUSTWO ZACZĘŁO SIĘ OD PIERWSZEJ SZCZEPIONKI
  3. ZDUMIEWAJĄCE BAJKI CELOWO STWORZONE, BY SPRZEDAĆ KŁAMSTWO SZCZEPIONKI
  4. SZCZEPIENIA OSPY ROZPRZESTRZENIAJĄ SIĘ JAK OSPA
  5. SZCZEPIENIA OSPY MAŁEJ ROZSIEWAŁY: LEPROZJĘ, KIŁĘ, GRUŹLICĘ, TĘŻEC, POSOCZNICE I WIELE INNYCH OKRESOWYCH CHORÓB INOKULOWANYCH (Inokulacja (łac. inoculare) – wprowadzenie do danego ustroju patogenu w postaci wirusa, bakterii, grzyba lub pasożyta.)
  6. CZY KOSZYK SZCZEPIEŃ SPOWODOWAŁ „HISZPAŃSKĄ GRYPĘ” 1918-19?
  7. OSPA MAŁA BYŁA DALEKO BARDZIEJ ZAKAŹNA, NIŻ BYŚMY MOGLI  UWIERZYĆ
  8. CZY OSPA WYCOFANA JEST NAPRAWDĘ?
  9. DLACZEGO TEORIA SZCZEPIEŃ JEST CAŁKOWICIE SKAŻONA.
  10. DALSZE CZYTANIE:
  11. BIBLIOGRAFIA:

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

1. KONTROLA I SANITACJA, A NIE SZCZEPIONKI, ZWALCZONA OSPA

Powiedziano nam, że ostatni przypadek naturalnie występującej ospy miał miejsce w 1975 r., a ostatni przypadek naturalnie występującej ospy prawdziwej (powodującej łagodniejszą postać ospy z dużo mniejszą śmiertelnością) miał miejsce w 1977 r. do lat intensywnych kampanii szczepień WHO przeciwko ospie.

Jednak „w 1974 r. oszacowano, że w krajach rozwijających się odsetek zaszczepień był mniejszy niż 5 % w przypadku szczepionek rozprowadzanych przez EPI (Rozszerzony Program Szczepień Światowej Organizacji Zdrowia), z wyjątkiem nieco większego pokrycia szczepionką Bacille Calmette – Guérin (BCG) . ” – Wright, PF i wsp. (1991) 1

„To żałosne i niedorzeczne powiedzieć, że kiedykolwiek pokonaliśmy ospę za pomocą szczepionek, podczas gdy tylko 10% populacji zostało kiedykolwiek zaszczepionych. – [ Dr Glen Dettman , patolog, przyznał (wraz z wybitnym australijskim lekarzem dr Archie Kalokerinos ) Australijski Medal Zasługi dla „Wybitnych Badań Naukowych”. (1978)]

„(S) mallpox został zlikwidowany na całym świecie do 1980 roku pomimo dobrowolnych polityk szczepień w wielu jurysdykcjach”. – Perisic i Bauch (2009) 2

WHO sama poczyniła kilka bardzo interesujących stwierdzeń, w swojej publikacji zapowiadającej ostateczne zwalczenie ospy prawdziwej i opisującej, jak do tego doszło: „ Zwycięstwo dla całej ludzkości ” dr Donalda A. Hendersona 3 , który kieruje kampanią zwalczania:

„Bardziej niepokojące było odkrycie, że ospa często się utrzymywała , nawet gdy szczepienia podawano 80 procentom populacji ”.

Z drugiej strony: „Nawet na obszarach, gdzie poziom wyszczepialności był niewielki, przenoszenie ospy prawdziwej często można było szybko zatrzymać. Dlatego teraz większy nacisk położono na komponent strategii obejmujący powstrzymywanie nadzoru… ”

(Mówi się również, że dr Henderson napisał następujący fragment (chociaż nie próbowałem znaleźć kopii książki): „Wiarygodne dane są zaskakująco skąpe, jeśli chodzi o skuteczność i trwałość ochrony zapewnianej przez szczepienia (przeciwko ospie). ”– szczepionki, 3 rd edition, 1988)

Ostatecznie to właśnie ten agresywny, skrupulatny nadzór nad chorobami i powstrzymanie ich zwalczania wykorzenił ospę w krajach trzeciego świata (ale zobacz poniżej o innych pokswirusach).

Ma to sens, ponieważ przerwanie transmisji ospy przez szybkie zidentyfikowanie przypadków i izolowanie ich, zapobieganie bliskim kontaktom z nimi innych osób, zapobiegłoby przenoszeniu wirusa. Wirus ospy (variolola) infekuje tylko ludzi (i może utrzymywać się do 12 dni w gruczołach ślinowych i hemolimfie pluskiew , które żywią się krwią zakażonego żywiciela, Epstein, GV i wsp., 1936 4 ). Nie ma innego rezerwuaru gospodarza (ale istnieje wiele podobnych wirusów ospy zwierzęcej, patrz dalej).

Co najważniejsze, „izolacja” musiałaby koniecznie wiązać się z czyszczeniem i odkażaniem gospodarstwa domowego, z uwagi na przekonanie, że wydzielina z jamy ustnej i gardła oraz strupy pacjenta, które obficie lądują na ich pościeli i odzieży, ale także w ich bezpośrednim otoczeniu, mają wysokie stężenie wirionu ospy. – Patrz publikacja WHO, Fenner, F. i wsp. (1988) 5 , str. 166.

Ale oczywiście sponsorzy kampanii WHO na ospę przez cały czas zamierzali wykorzystać ten sukces do stworzenia szczepionek jako świętego, niedotykalnego zbawiciela ludzkości! Dlatego nie wspomina się o warunkach sanitarnych, słyszymy tylko o szczepionkach. Rzeczywistość jest taka, że ​​izolacja i warunki sanitarne były tak skuteczne, POMIMO szczepień pierścieniowych bliskich kontaktów wokół przypadków indeksowych.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Poniżej omówię historyczne dowody wskazujące, że higiena i izolacja były kluczem do wyeliminowania epidemii ospy.

Z drugiej strony szczepienia historycznie zwiększały podatność na zakażenie ospą i śmiertelność z tego powodu, a także spowodowały dramatyczny wzrost wielu innych okropnych chorób, które można zaszczepić (trąd, kiła, gruźlica, tężec, itp . ) . Czasami kampanie szczepień prowadziły do ​​epidemii ospy prawdziwej.

Istnieje również wiele historycznych dowodów na systematyczne fałszowanie poprzez wytyczne dotyczące diagnozy, aktów zgonu itp., aby podtrzymać kłamstwo dotyczące szczepień. Rządy, instytucje medyczne i naukowe usilnie ignorowały we wszystkie twarde dowody naukowe, na które wielokrotnie zwracano ich uwagę i przed sądami, pokazując bezużyteczność i niebezpieczeństwo szczepionek,

W dużym stopniu opieram się na ogromnym zbiorze książek historycznych i oficjalnych zapisów dotyczących tej i wielu powiązanych tematów (z którymi oczywiście nie zgadzam się) na niezwykłej stronie internetowej: http://www.whale.to/ – moja głęboka wdzięczność dla twórcy tej strony!

Istnieje tak obszerna dokumentacja historyczna oszustwa szczepień, którą alopatyczny establishment medyczny i media prawie wymazały z naszej zbiorowej pamięci, a biblioteki publiczne systematycznie oczyszczały je z fizycznej egzystencji.

Program nakazu zastrzyków dla całej ludzkości jest dziś jaśniejszy niż kiedykolwiek. Dlatego tak ważne jest ujawnianie historycznych kłamstw, na których opiera się całe ich przedsięwzięcie.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

2. SZCZEPIONKI NA MAŁĄ OSPĘ BYŁY NIEDOSTĘPNE, AKTYWNYM MATERIAŁEM BYŁA ROPA, WPROWADZONYM DO OTWARTYCH CIĘĆ NA RAMIENIU

Należy ogólnie stwierdzić, że do szczepionek ospy nie używano prawdziwej ospy (wirus ospy), lecz zostały przygotowane z ropą zwierząt, gdzie ospy wirus został zaszczepiony na ich cięcia skóry.

Według CDC „krowianka należy do tej samej rodziny co ospa krowia i ospa wietrzna (ospa), ale różni się genetycznie od obu. Pochodzenie wirusa krowianki i sposób jego powstania w szczepionce nie są znane. 6

Czy nie jest to niezwykłe, że przez prawie 180 lat świat wprowadzał ropę z wirusem niewiadomego pochodzenia do ogromnej liczby swojej populacji, wierząc, że pomogła ona w zapobieganiu ospie prawdziwej?

Dokumenty historyczne (głównie własne pisma Edwarda Jennera, wynalazcy szczepionki przeciwko ospie) sugerują, że Jenner mógł pierwotnie uzyskać wirusa krowianki poprzez przeniesienie „ mazi końskiej ”, która jest bardzo śmierdzącym bolesnym materiałem na końskich piętach, na sutki krowy, a następnie uzyskał krosty ospy krowiej z tego. infekcja ( vacca oznacza krowę, dlatego nazwał ją „krowianką”). Jednak krowianka różni się również od ospy końskiej.

Przez cały pierwszy wiek i więcej praktyk szczepień przeciwko ospie, ten materiał wyjściowy, krowianka, był następnie wprowadzany do ran ciętych różnych zwierząt (patrz częściowa lista w linku poniżej), najczęściej krów lub cieląt, w celu uzyskania materiału krostkowego, który została drobno zmielony i rozlana do butelek jako szczepionki lub „limfa”, jak ją zwodniczo nazywano.

Niektórzy producenci wykorzystali nawet zwłoki pacjentów z ospą prawdziwą jako materiał źródłowy. Bardzo często, aby zapewnić „świeżość” materiału do szczepień, wykonywano przenoszenie z ręki do ramienia, czyli krosty powstałe na ramieniu jednej osoby szczepionej były używane do zaszczepienia drugiej.

Dlatego to , co zostało wprowadzone do człowieka, przeszło przez wiele zwierząt i ludzkich ciał . Możesz przeczytać szczegółowe opisy produkcji „limfy” w rokuJT Biggs (1912) , część 12, Leicester: Sanitation versus Vaccination. 7 (ostrzeżenie: SUPER BARBARYJNY I REPULSYWNY!)

Ilustracja: „Jak bydło jest chore i torturowane oraz jak powstaje wirus szczepionkowy”. Z ryc. 1 Higgins, CM (1920) 8 HORRORÓW SZCZEPIEŃ NARAŻONYCH I ZILUSTROWANYCH 

Chociaż uważa się, że krowianka jest mniej niebezpieczna dla ludzi niż ospa ( Variola major ), ale zapewnia odporność na ospę, istnieje wiele dokumentów w książkach, które cytuję w tym artykule, które wskazują, że żadne z tych twierdzeń nie jest prawdziwe. Ponadto, przynajmniej w niektórych przypadkach (jak wyjaśnił dr S. Monekton Copeman, wynalazca tak zwanej „glicerynowanej limfy cielęcej”, rzekomej gigantycznej poprawy), „limfa” została w rzeczywistości zeskrobana z ludzkich zwłok, które szybko zmarły na ospę. (bardziej zjadliwe szczepy?), które następnie przechodziły przez małpy , następnie przez cielęta , a następnie przez dzieci (przez jedno lub więcej nacięć na ramieniu lancetem) . To, co w ten sposób uzyskano, nazwał „najbardziej satysfakcjonującym materiałem”. Czy jest lepszy sposób na zebranie chorób wszystkich tych zwierząt w jednym miejscu i podanie ich dzieciom?

„Zdjęcie małego angielskiego dziecka w wieku dwóch miesięcy, zrobione po śmierci, zabitego przez szczepienie w ciągu trzydziestu sześciu dni. Jest to bardzo ciężka i częsta forma śmiertelnego szczepienia, znana jako „ uogólniona krowianka ”, w której rana po szczepionce rozprzestrzenia się po całym ciele w postaci serii dużych zlewających się krost, bardzo przypominających zlewającą się ospę, co jest zatem wyraźnie zaostrzonym przypadkiem zakażenia ropą i posocznicy ”. – Z ryc. 5 Higginsa, CM (1920) 8 HORRORÓW SZCZEPIENIA, ZARAŻONYCH I ZILUSTROWANYCH 

„Straszny przypadek ospy krowiej u kobiety. Epidemia z 1902 r. Widok z tyłu kobiety cierpiącej na pryszczycę lub wirulentną ospę krowianki, wywołaną szczepieniem . Zdjęcie przedstawia końcowe stadia erupcji i zostało zrobione na krótko przed śmiercią . Zwróć uwagę na duże plamy na całym ciele spowodowane przez kilka zbiegających się ze sobą pęcherzyków, które następnie pękają i powodują okaleczenie, pozostawiając duże, surowe rany, takie jak duże oparzenia lub oparzenia ”Widok z przodu był zbyt okropny ”, oszczędził czytelników – Z ryc. 11 Higginsa, CM (1920) 8 HORRORS OF VACCINATION EXPOTED AND ILLUSTRED 

Okropny przypadek ospy krowiej u kobiety. Epidemia z 1902 r. Widok z tyłu kobiety cierpiącej na pryszczycę lub wirulentną ospę krowianą,  wywołaną szczepieniem . Zdjęcie przedstawia końcowe stadia erupcji i zostało  zrobione na krótko przed śmiercią . Zwróć uwagę na duże plamy na całym ciele spowodowane przez kilka zbiegających się ze sobą pęcherzyków, które następnie pękają i powodują okaleczenie, pozostawiając duże, surowe rany, takie jak duże oparzenia lub oparzenia.    Widok z przodu był„ zbyt okropny ”, oszczędził czytelników  – z ryc. 11 Higginsa, CM  (1920) 8 WYSTAWIONYCH I ZILUSTROWANYCH HORRORÓW SZCZEPIEŃ  

O ile mogłem stwierdzić, ŻADNA INAKTYWACJA WIRUSA NIE BYŁA WYKONYWANA NA SZCZEPIONKACH NA MAŁĄ OSPĘ . Uważam, że było to wyjątkowe (chociaż nie jestem pewien), ponieważ większość późniejszych szczepionek twierdziła, że ​​używa albo inaktywowanego wirusa / patogenu bakteryjnego, albo „atenuowanego”, albo tylko białkowego składnika wirusa.

Pierwotny pomysł polegał na tym, aby dać komuś chorobę, kiedy jest „gotowy na nią”, w najlepszych okolicznościach, np. dostępności pożywienia i opieki, zamiast, powiedzmy, zarazić się chorobą w czasie głodu.

(To byłoby jedyne potencjalne historyczne uzasadnienie szczepienia przeciwko ospie prawdziwej, zanim zrozumiano, że szczepienie nie działa, podczas gdy warunki sanitarne i izolacja mogą całkowicie zatrzymać jego rozprzestrzenianie. Jednak szczepienie OBOWIĄZKOWE usunęło to jedyne potencjalne uzasadnienie, usuwając wszelką kontrolę nad okoliczności przez odbiorcę.)

Tylko dwa fragmenty o tym, jak niebezpieczne były te brudne „limfy”, z książki JT Biggsa z 1912 roku :

Pisząc po czterdziestoletniej praktyce lekarza dr William Hycheman z Nowego Jorku, powiedział w 1880 roku: „Teraz szczepienia przeciwko ospie cielęcej, krowiej lub humanizowanej ospie, niezależnie od wielości limfy (i” czysta szczepionka ”jest tylko retorycznym eufemizmem dla mazi końskiej), jest chorobą wyrzynającą się z objawami gorączki, po której w ciągu około ośmiu dni następują grudki, pęcherzyki i krosty. A co jeszcze to ospa? Niedawno wypreparowałem kilkanaście dzieci, których śmierć była spowodowana szczepieniami i żadna ospa, jakkolwiek czarna, nie mogła pozostawić bardziej ohydnych śladów jej złośliwych ran, obrzydliwych złuszczeń, serc pustych lub zatkanych skrzepami, niż niektóre tych przykładów stanu fizycznego, który zabijał zgniłe plamy płuc, śledziony, gruczołów krezkowych, nerek i jelit. „”

„Le Progres Medical” (czasopismo opublikowane w Paryżu) z 3 listopada 1888 r. Zawiera raport dr. Pourquiera o objawach skórnych po szczepieniu zwierząt, w którym autor odnosi się do 800 niemowląt z owrzodzeniami przez wirus zwierzęcy , zaobserwowany przez Protze’a z Elberfeld, a także przez epidemię, zgłoszoną przez profesora Brouardela, będącą następstwem szczepienia wirusem zwierzęcym, w wyniku którego szesnaście zaszczepionych dzieci zmarło w ciągu dwudziestu czterech godzin ”.

Autor, JT Biggs, opowiedział WZORZEC, jak z każdym konkretnym preparatem lub źródłem szczepionki zamieniającym się w katastrofę, zwolennicy po prostu obwiniali go o jakąś niedoskonałość tego konkretnego wcielenia, potępili go i promowali nową wersję jako „prawdziwą ” I „ czystą ”, jako ostateczny wybawiciel ludzkości, który później zostanie zastąpiony innym i powtarzanym . W ten sposób przeszli od „limfy” ospy zwierzęcej (krowy) oraz różnych innych osp zwierzęcych, do ludzkiego  ramienia, a kiedy to okazało się katastrofalne i powszechnie potępione, z powrotem do zwierzęcej „limfy”, z niespodzianką mieszania z „czystą” gliceryną .

Ale przeczytaj poniżej o katastrofie w Rugii, gdzie władze niemieckie obarczyły winą za ogromną epidemię glicerynę w szczepionce, ponieważ nie chciały winić samej szczepionki za spowodowanie wybuchu paskudnej choroby skóry.

Dr Walter Hadwen MD, w adresie 14 dostarczonym w 1896 r., gardził tą samą taktyką unikania, jaką stosują propagatorzy szczepionek: „… a jednak mówią:„ Nie ma złych wyników przy odpowiedniej opiece ”. Jak więc doszło do tego zepsucia? Jeśli nie mogą się one wydarzyć z należytą starannością, to zgodnie z tą teorią musi to nastąpić z powodu nieostrożności, a jeśli tak, jest to zabójstwo ; a czy kiedykolwiek słyszałeś o człowieku medycznym oskarżonym o zabójstwo w takim przypadku?

Rzeczywiście, szczepienie przeciwko ospie było niezwykle niebezpieczne, spowodowało niezliczone nieszczęścia, zabiło i okaleczyło miliony na całym świecie oraz rozprzestrzeniło trąd, kiłę, różę, skrofulę i wiele innych chorób, które można było zaszczepić (więcej na ten temat w sekcjach poniżej). Tak wiele z tych plugawych faktów zostało oficjalnie udokumentowanych i przyznanych, by później zostały zakryte w pamięci.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

3. ZAWSZE IZOLACJA + SANITACJA ZATRZYMAŁA OSPĘ, A NIE SZCZEPIENIA

„W Niemczech w latach 1870–1871 na ospę zapadło ponad 1 000 000 osób, z czego 120 000 zmarło. 96% z nich zostało zaszczepionych . List wysłany do rządów poszczególnych państw niemieckich przez Bismarcka, kanclerza Niemiec, zawierał następujące uwagi:”…  nadzieje umieszczone w skuteczność wirusa krowianki jako prewencyjnej wobec ospy okazały się całkowicie złudne” „. – z artykułu Iana Sinclaira .

Z książką przez JT Biggs JP  (1912) 7 :

„W 1834 r. Pruskie prawo wymagało ponownego szczepienia każdego rekruta po dziesięciu wkłuciach w każdą rękę. To, w ramach poboru, zaszczepiło ponownie praktycznie każdego dorosłego mężczyznę . W latach 1871-72 Prusy straciły 124 948 osób z powodu ospy. Czy wszyscy dorośli byli wśród nich kobietami? Zdecydowanie nie. Co więcej, lepiej zaszczepiona populacja mężczyzn, podobnie jak we Włoszech, była przyczyną największej śmiertelności z powodu ospy prawdziwej ”.

„… Nie mniej niż 9 500 000 funtów wydano w Berlinie na różnego rodzaju prace sanitarne i zdrowotne w latach 1871–1892. Nie tylko podobne prace były wykonywane mniej więcej w całych Niemczech, ale także system powiadamiania i izolowania (według wzoru, ale znacznie bardziej rygorystyczna niż „metoda Leicester”) jest teraz w pełni użytkowana. Odporność na ospę prawdziwą wynika z tych środków… ”

Profesor Carlo Ruata z Włoch napisał w 1899 r .: „Nasi młodzi mężczyźni są prawnie zobowiązani do wstąpienia do wojska w wieku dwudziestu lat… W konsekwencji po dwudziestym roku życia   zaszczepiono  zdecydowanie więcej mężczyzn  niż kobiet, a po dwudziestym roku życia ospa powinna zabijać mniej mężczyzn niż kobiet ”. Następnie przedstawił rzeczywiste liczby (patrz link powyżej) zgonów z powodu ospy prawdziwej u mężczyzn i kobiet, przed i po dwudziestym roku życia, podczas epidemii w latach 1887-88-89. Było bardzo jasne, że mężczyźni i kobiety poniżej 20 roku życia umierali w równych ilościach w każdym z 3 lat, ale w przypadku osób powyżej 20 roku życia zmarło znacznie więcej mężczyzn niż kobiet ! „Wszystkie następne lata, aż do ostatniego znanego (1897), dają te same wyniki”. – JT Biggs (1912) 7

Z „ rezolucji Międzynarodowej Ligi Antyszczepionkowej przeciwko szczepieniom 1880” 9 :

Ósmy – Dr. H. OIDTMANN z Aix la Chapelle udowodnił oficjalnymi powrotami z miast Kolonii, Dusseldorfu, Duren, Elberfeld, Lieghitz, Treves, Wesel i innych miejsc, że szczepienia nie zapewniają nawet tymczasowej ochrony przed ospą, ale wręcz przeciwnie, w przypadku epidemii ospy prawdziwej, wśród zaatakowanych, zaszczepionych i ponownie zaszczepionych, istnieje duży i stały priorytet nad tymi, którzy uniknęli szczepienia ”.

Z broszury z 1936 r., Sprawa przeciwko szczepieniom 10 autorstwa M. BEDDOW BAYLY MRCS, LRCP:

„Porównaj te dobrze zaszczepione kraje z Australią, najmniej zaszczepionym krajem na świecie. W ciągu 134 lat ani jedna piąta urodzonych dzieci nie została zaszczepiona. Jednak tylko troje australijskich dzieci poniżej piątego roku życia zmarło na tę chorobę. W ciągu ostatnich 50 lat żadne dziecko poniżej piątego roku życia nie zmarło na ospę, a w całej jej historii umierało na nią mniej, niż jedna osoba rocznie, chociaż dopuszczając pięcioletni okres ochronny, tylko 2 procent jej populacji chorowało, chociaż nie było kiedykolwiek „chronionych”.

„Poniższe liczby, skorygowane o populację, pochodzą ze sprawozdania Komisji Zdrowia Ligi Narodów i pokazują WSKAŹNIK ŚMIERCI OSPY NA MILION W LATACH 1919-1927: –

Anglia i Walia… 0,46
Szwajcaria…… 0,50
Niemcy…… 2.1
Belgia ……………… 2.1
Austria…… 2.4
Francja ………………………… ..2.9
Polska ………………………… 10.3
Czechosłowacja… 23.4

Rumunia…… 47.4
Hiszpania …………………………………… 65,7
Włochy …………………………………… 101.1
Portugalia ……………………… . 386,0

„Należy zauważyć, że w dwóch krajach, w których szczepienia są najmniej praktykowane, zgony z powodu ospy są znikome, podczas gdy są najwyższe, gdzie szczepienia są rygorystycznie egzekwowane”.

Z książki Lilly Loat (1951), The Truth About Vaccination and Immunization 11 :

„Najbardziej zaszczepione kraje to Włochy, Wyspy Filipińskie, Meksyk i to, co wcześniej nazywano Indiami Brytyjskimi. A wszystko to zostało dotknięte epidemią ospy prawdziwej… Spośród krajów europejskich Portugalia miała dokładnie zaszczepioną populację, a kiedy w Europie wystąpiła ospa, najwięcej tej choroby odnotowano w Portugalii ”.

Z książki dr Charles T. Pearce , MD (1868) Esej na temat szczepień 12 :

Jenner doczekał swój błąd: odkrył, że szczepieni ludzie nie tylko zostali zaatakowani ospą, ale to, że zaatakowała ich niekiedy dwukrotnie. Te obserwowane fakty i częste niepowodzenia szczepień w jego czasach doprowadziły do ​​jego doradztwa… ponownego szczepienia, rzeczywiście, szczepił swoich pacjentów raz w roku ”.

Ta strona zawiera 2 linki do artykułów, które przedstawiają liczne mocne dowody, że:

1) Po poprawie warunków sanitarnych ospa zniknęła;

2) W niehigienicznych warunkach życia zaszczepieni ludzie byli tak samo podatni na ospę prawdziwą i umierali w takim samym stopniu, a nawet bardziej niż nieszczepieni.

3) Duże wybuchy epidemii miały miejsce pomimo prawie 100% szczepień, podczas gdy znacznie lepsze warunki sanitarne zmniejszyły zachorowalność na ospę i zgony o rzędy wielkości, mimo że większość populacji nie była szczepiona .

Dwa artykuły dr Waltera R. Hadwena , znajdujące się pod jednym z linków na powyższej stronie, są bardzo dobrze napisane i fascynujące do przeczytania. Zostały opublikowane w 1923 roku.

Fragmenty:

„Ustawa o obowiązkowych szczepieniach (Wielkiej Brytanii) została uchwalona w 1853 roku; jeszcze bardziej rygorystyczne zapisy nastąpiły w 1867 r. A między 1871 a 1880 r. odnotowano 57 016 zgonów na ospę… W latach 1911–1920 liczba zgonów wyniosła tylko 110”. (W ciągu ostatnich 15 lat od czasu jego napisania w 1923 r.) „Anglia była w większości niezaszczepiona, prawdopodobnie w około 75 procentach”.

Innymi słowy, kiedy Wielka Brytania była prawie w 100% zaszczepiona, odnotowano 57.016 zgonów na ospę w latach 1871-1880 (w rzeczywistości podczas wybuchu zaledwie 1871-1873 w samej Anglii i Walii odnotowano 44840 zgonów na ospę), ale w 1911 r. do 1920 r., kiedy tylko około 25% było zaszczepionych, w całej Anglii, zgonów na ospę było tylko 110! Najwyraźniej to nie szczepienie pomogło!

Ciekawe jest też to, że już w XIX wieku prasa, tak jak dzisiaj, narzucała szczepionki i podżegała do strachu:

„Pamiętam, że 26 lat temu w Redruth w Kornwalii wybuchła ospa. Prasa we wszystkich częściach Wielkiej Brytanii natychmiast otrzymała przesadne doniesienia, a setki mil od szczepień publicznych wywołały przerażenie. Zszedłem na dół, aby zbadać sprawę na własny rachunek. Łącznie były 44 przypadki; 84 proc. wystąpiły u zaszczepionych osób… ”

Następnie szczegółowo opisał przerażająco brudne warunki, w których doszło do wybuchu epidemii i z którymi były związane wszystkie 44 przypadki.

Rażące CASE w Leicester w Wielkiej Brytanii :

Dr Vernon Coleman MD: „Jedna z najgorszych epidemii ospy wszech czasów miała miejsce w Anglii między 1870 a 1872 rokiem – prawie dwie dekady po wprowadzeniu obowiązkowych szczepień. Po tym, jak udowodniono, że szczepienie przeciwko ospie nie przyniosło rezultatu, mieszkańcy Leicester w środkowej Anglii odmówili jej przyjęcia. Kiedy na początku lat 90. XIX wieku wybuchła kolejna epidemia ospy prawdziwej, mieszkańcy Leicester polegali na dobrych warunkach sanitarnych i systemie kwarantanny. Podczas tej epidemii w Leicester zdarzył się tylko jeden przypadek śmierci na ospę. W przeciwieństwie do tego obywatele innych miast (którzy zostali zaszczepieni) zmarli w ogromnych ilościach ”.

Zobacz wykres G książki JT BIGGS ( samego radnego Leicester w Wielkiej Brytanii ) z 1912 r. , zatytułowanej „LEICESTER: SANITACJA kontra SZCZEPIENIA” 7 . Słynna „Metoda Leicester” polegająca na izolowaniu wszelkich importowanych przypadków ospy (z innych, w większości dobrze zaszczepionych okręgów) oraz na warunkach sanitarnych w celu zapobiegania epidemii ospy, rozpoczęła się w 1877 roku. Następnie Leicester był w stanie wykorzenić wszystkie kolejne epidemie, które dotknęły resztę Anglii (a było ich wiele) . W tym okresie WSKAŹNIK ZASZCZEPIEŃ NOWYCH URODZIN W LEICESTER ZBLIŻYŁ SIĘ DO ZERA.

(Aby uzyskać obraz o wyższej rozdzielczości, przejdź do http://www.whale.to/a/image/leicester42.jpg)

Alfred R. Wallace , wielki polityk, w rozdziale 4 swojej książki „Vaccination A Delusion” z 1898 r. 13 użył armii brytyjskiej i marynarki wojennej jako rozstrzygającego testu . Po wielkiej epidemii w latach 1871-2 wojsko i marynarka wojenna zostały całkowicie ponownie zaszczepione . Jednak ich śmiertelność z powodu ospy prawdziwej na milion osób była ponad dwukrotnie wyższa niż w Leicester, gdzie wskaźniki szczepień gwałtownie spadły, jak pokazano na powyższym wykresie. (źródło statystyk patrz link do książki)

Na milion.
Armia (1878-94) śmiertelność na ospę 37
Współczynnik umieralności na ospę prawdziwą marynarki wojennej (1878-94) 36.8
Wiek Leicester (1878-94) śmiertelność z powodu ospy w wieku 15—45 14.4

Dr W. Scott Tebb MD, w jego z 1898 r. książce o wieku od szczepienia i co uczy 28 , rozdział 2 , analizowano liczbę  zachorowalności i zgonów  z tytułu: ospy, tyfusu i szkarlatyny w różnych okresach 19 XX wieku w różnych częściach UK, stwierdzając, że:

„(A) chociaż nastąpił wyraźny spadek zachorowalności na ospę od ostatniego stulecia, nastąpiło równe, jeśli nie większe, zmniejszenie zachorowalności na tyfus . Wykazano również, że od rozpoczęcia rejestracji szczepienia stopniowo zwiększającej się części populacji przed wielką epidemią w latach 1871-72 miały bardzo niewielki wpływ na śmiertelność ospy prawdziwej, chociaż wystąpił znaczny spadek gorączki. Od tej epidemii do chwili obecnej, przy rosnącym zaniedbaniu szczepień od 1881 r., miał miejsce ogromny spadek zachorowań na ospę i odpowiadający mu spadek zachorowań na tyfus i szkarłatną gorączkę ; zmniejszenie liczby wszystkich trzech chorób jest bez wątpienia w dużej mierze spowodowane ulepszeniami sanitarnymi wprowadzonymi ustawą o zdrowiu publicznym z 1875 r .”

[Zauważ, że tutaj akceptowano oficjalne statystyki dotyczące ospy prawdziwej, ale w sekcji 5 poniżej przeczytasz systematyczne i oficjalnie usankcjonowane fałszowanie statystyk od samego początku, aby nazwać zaszczepione ofiary ospy jako cierpiące na  inne choroby niż ospa lub odnotowanie ich jako niezaszczepionych. Należy również zauważyć, że szczepionka nigdy nie została wprowadzona na tyfus (nie mylić z tyfusem) ani na szkarlatynę .]

„Warunki sanitarne zrobiły dla PRUS to, czego 35 lat przymusowych szczepień nie było w stanie osiągnąć. Obecnie w Prusach ospa prawie wyginęła. (Wiwaty) Nie chodzi o to, że ludzie „są bardziej szczepieni; są mniej szczepieni ”. — przemówienie dr Waltera Hadwena (1896) Sprawa przeciwko szczepieniom 14

Oto doskonały, krótki artykuł z historycznymi statystykami dotyczącymi zgonów na ospę i szczepień. Fragment:

‚Dr. Charles Nichols z Bostonu wydał ten akt oskarżenia:

„W Indiach , zgodnie z oficjalnym oświadczeniem przedstawionym Brytyjskiej Izbie Gmin przez wicehrabiego Morleya, w ciągu 30 lat, od 1877 do 1906 roku, na ospę prawdziwą zginęło 3344325 osób przypuszczalnie zaszczepionych, ponieważ szczepienia są powszechnie egzekwowane w Indiach… W każdej społeczności, w której ustają szczepienia i następują ścisłe warunki sanitarne , ospa znika . Nie ma od tego wyjątków ”.

Wielu lekarzy w całej historii ujawniło szczepionkę przeciw ospie jako oszustwo. Zobacz cytaty .

Z artykułu redakcyjnego The Lancet (1999) 15 : „Pielgrzym wrócił do domu do Jugosławii z Mekki w lutym 1972 roku z gorączką… W ciągu 4 tygodni, odkąd pielgrzym po raz pierwszy miał gorączkę, 150 osób zostało zarażonych w całym kraju. Minęły 4 tygodnie, zanim lekarze, pielęgniarki i służby zdrowia zorientowały się, że mają do czynienia z ospą… 175 osób zaraziło się ospą [później], a 35 zmarło… Te zdarzenia miały miejsce w dobrze zaszczepionej populacji . ”- Innymi słowy, dobrze zaszczepiona populacja nie była w ogóle chroniona przed ospą , o ile nie podjęto kwarantanny w celu przerwania transmisji!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

4. WSKAŹNIK ŚMIERTELNOŚCI W PRZYPADKU

Oto wspaniały zbiór informacji o śmiertelności z powodu ospy: http://www.whale.to/v/smallpox2.html

Śmiertelność przypadków = liczba zgonów z powodu ospy prawdziwej w stosunku do liczby przypadków ospy.

Poniżej wybrany materiał głównie z powyższego linku.

4A. WSKAŹNIK ŚMIERCI W PRZYPADKU: SZCZEPIENIA ZWIĘKSZAŁY JE

Szczepienia i ponowne szczepienia nie tylko nie chroniły ludzi przed zarażeniem się ospą i śmiercią z powodu ospy, ale w rzeczywistości zwiększyły ich szanse na jedno i drugie.

Pisząc w British Medical Journal (21/1/1928 str. 116) 16 , dr LA Parry zgodził się z pytaniem dr Garrowa, pytając:

„Jak to jest, że ospa jest pięć razy bardziej śmiertelna u zaszczepionych niż u nieszczepionych?”…

„Jak to się dzieje, że w Niemczech, najlepiej zaszczepionym kraju na świecie, jest więcej zgonów w stosunku do liczby ludności niż w Anglii – na przykład w 1919 r. 28 zgonów w Anglii, 707 w Niemczech; W 1920 r. 30 zgonów w Anglii, 354 w Niemczech. W Niemczech  w 1919 r. było 5 012 przypadków ospy i 707 zgonów; w Anglii W 1925 r. odnotowano 5 363 przypadków ospy prawdziwej i 6 zgonów. Jakie jest wyjaśnienie? ” – [uwaga MZ: Anglia w tym czasie miała znacznie niższy wskaźnik szczepień przeciwko ospie.]

W celu porównania współczynnika śmiertelności, patrz wykres C i tabela 21 w rozdziale 55 książki JT Biggsa z 1912 roku . 7 . W Japonii obowiązywały obowiązkowe szczepienia i ponowne szczepienia. Leicester odrzucił szczepienia na rzecz higieny po 1877 roku.

Niektóre statystyki dotyczące ospy i szczepień na Filipinach 1905-1920 . „Systematyczne (masowe) szczepienia rozpoczęto w 1905 r., a od ich wprowadzenia śmiertelność przypadków wzrosła niepokojąco. Ich własne zapisy komentują, że „Śmiertelność jest trudna do wytłumaczenia”. — Kalokerinos i Dettman ( 1977 ) 17

Poniższy przykład pochodzi z CM Higgins (1920) 8

„Przykład piąty. W PEŁNI ZASZCZEPIONY amerykański pancernik  Ohio  kontra nieszczepione miasto Niagara Falls w stanie Nowy Jork

„ Epidemia ospy prawdziwej szalała na tym pancerniku w Guantanamo na Kubie w grudniu 1913 r. i styczniu 1914 r., a liczby są następujące:

Populacja…………………………………. około 1000

przypadków ospy ………………… 29

Zgonów ………………………………… 5

„ Per contra, epidemia istniała w Niagara Falls od 1912 do 1914 roku włącznie, jak następuje:

Populacja ………………………………………… 40 000
Łączna liczba przypadków ospy ………………….. 550
Zgonów z powodu ospy ……………………………. 1
Zgony spowodowane szczepieniami …………………………… .. 3

Nigdy nie szczepiono …………………………… 483

Szczepione przez pięć lat ……………… .. 26

Szczepione krócej niż 5 lat………….. 5

Nie podano ……………………………………  36 550

„… Zaszczepiony statek miał dwadzieścia dziewięć przypadków i pięć zgonów na tysiąc mieszkańców.

„Ten sam współczynnik zachorowań i zgonów w odniesieniu do 40 000 populacji wodospadu Niagara wymagałby 1160 przypadków i 200 zgonów! Podczas gdy w rzeczywistości przypadki dotyczyły zaledwie czternastu na tysiąc populacji, a zgonów jednej czterdziestej jednej osoby na tysiąc mieszkańców, podczas gdy znane zgony spowodowane szczepieniami wynosiły trzy!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

4B. WSKAŹNIK ŚMIERCI W PRZYPADKU: PRAWIDŁOWO LECZONA, OSPA MAŁA BYŁA ŁAGODĄ CHOROBĄ

Wielu lekarzy homeopatycznych i naturopatycznych osiągnęło bardzo niskie wskaźniki śmiertelności przypadków (0-2%). Na stronie internetowej whale.to znajduje się wiele odniesień do tego faktu, w tym linki do książek wybitnych lekarzy tamtych czasów (zanim Rockefellerowie całkowicie przejęli i zdominowali dziedzinę medycyny). Kilka przykładów:

„Jeśli jeden fakt wyróżnia się wyraźniej niż inny, to to, że śmiertelność w przypadku ospy prawdziwej zależy od leczenia… W  Sydney w 1913 roku na 1016 przypadków ospy prawdziwej nie było ani jednego zgonu , chociaż 95 procent , spośród przypadków nie było szczepionych. W  Niagara Falls,  1913-14, na około 500 przypadków żaden nie był śmiertelny , chociaż szczepienia były w dużej mierze odrzucane w mieście przez wiele lat. ” [Od 1921 broszury z KRAJOWEJ ANTI-szczepieniu LEAGUE . 18 ]

Ospa, tężec i wszystkie inne „choroby odstraszające” są naprawdę niebezpieczne tylko wtedy, gdy są leczone toksycznymi „lekami”, brudnym sprzętem chirurgicznym itp., wyjaśnił naturalny higienista Keki R. Sidhwa w artykule z 1965 roku . 19   (I oczywiście u pacjentów o bardzo złym stanie zdrowia lub źle odżywionych, gdy wirus jest wprowadzany w wystarczających ilościach przez otwarte rany, jak w przypadku samego szczepienia przeciwko ospie.)

„W ostatnim numerze  Leicester Free Press  jest powiedziane: -„ Jeśli chodzi o Leicester, miasto liczące 120 000 mieszkańców, z wieloma tysiącami niezaszczepionych dzieci,  ospa wydaje się być najmniej niebezpieczną ze wszystkich chorób … ””William Tebb (1881) 20

„W ciągu ostatnich dziesięciu lat leczyłem i leczyłem wszystkie rodzaje poważnych ostrych chorób bez uciekania się do leków alopatycznych. W bardzo rozległej praktyce nie straciłem przez te wszystkie lata ani jednego przypadku zapalenia wyrostka robaczkowego (ani jednego z nich nie operowano), duru brzusznego, błonicy, ospy, szkarlatyny itp. -rdzeniowe zapalenie opon mózgowych i płatowe zapalenie płuc. Fakty te można zweryfikować na podstawie dokumentacji Departamentu Zdrowia miasta Chicago . ” —– Henry Lindlahr MD (1922) 21 , rozdział 16 .

„Dzieci wychowywane zdrowo w odniesieniu do jedzenia, ćwiczeń i wentylacji, nie muszą się bać żadnej choroby, nawet zaraźliwej; mogą mieć tę (ospę), ale nie zagrozi to życiu, nie spowoduje znacznej deformacji ani poważnych obrażeń. Widziałem w ciągu ostatniego roku najbardziej odrażający przypadek skrofulnej choroby, w której pacjent dosłownie gnił żywcem w wieku 15 lat z powodu niezdrowego wirusa otrzymanego w wieku zaledwie trzech lat ”. – DR. RT Trall MD (1855) 22 , Nowy Jork, Hydropathic Encyclopedia  s96

Niedobór witaminy C jest bezpośrednio związany ze stopniem zjadliwości ospy prawdziwej (i innych infekcji). Dr Charles Campbell , który był odpowiedzialny za dom szkodników w San Antonio (oddział izolacyjny), zgłosił do Towarzystwa Medycznego Hrabstwa Bexar , że ospa jest najbardziej rozpowszechniona wśród ubogich, którzy, jego zdaniem, „niewiele lub nic nie obchodzą owoce lub warzywa ”; „Że jest bardziej rozpowszechniona zimą, kiedy środki przeciwdziałające skorbutowi (żywność przeciwdziałająca szkorbutowi) są rzadkie i drogie; i wreszcie, że usunięcie tej perwersji odżywiania tak złagodzi zjadliwość tej choroby, jak pozytywnie, aby zapobiec wżerom lub ospie prawdziwej.   Po niepowodzeniu w zbiorach owoców na jakimkolwiek szczególnie dużym obszarze następnej zimy zawsze towarzyszy występowanie ospy. 23 Zobacz także tutaj .

W rzeczywistości samo szczepienie jest tak obciążające dla organizmu, że niedobór silnego przeciwutleniacza, witaminy C, okazał się śmiertelny dla wielu zaszczepionych australijskich rdzennych dzieci . Po ich kolonizacji rdzenni mieszkańcy stracili dostęp do swojej tradycyjnej, zdrowej diety, a ich nowa dieta była wyjątkowo uboga w witaminę C. Kiedy znany lekarz Archie Kalokerinos zastosował dla nich ogromną dawkę witaminy C, był w stanie drastycznie zmniejszyć śmiertelność z powodu szczepień. Posunął się nawet do napisania: Odkryłem, że każdą infekcję wirusową, w tym odrę i zapalenie wątroby, można radykalnie wyleczyć podając dożylnie witaminę C w dużych dawkach – pod warunkiem, że leczenie rozpoczęto wcześnie .” – A. Kalokerinos MD (2000 ) 24   Więcej cytatów z niego tutaj . Znajdź jego wykład tutaj .

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

4C. WSKAŹNIK ŚMIERTELNOŚCI W PRZYPADKU: LECZENIE ALOPATYCZNE BYŁO GŁÓWNĄ PRZYCZYNĄ WYSOKIEJ ŚMIERTELNOŚCI

„W ramach konwencjonalnego leczenia pacjentów heroicznie odurzano narkotykami , obficie wykrwawiano , duszono w kocach, tarzano w brudną bieliznę, nie wpuszczano do nich wody, świeżego powietrza i napychano mlekiem, brandy lub winem . Antymon i rtęć były używane do leczenia w dużych dawkach. Lekarze trzymali swoich pacjentów owiniętych w cieple w łóżkach , w ogrzewanym pomieszczeniu, starannie zamykanych drzwiach i oknach, aby nie mógł dostać się do środka powiew świeżego powietrza, i podawali swobodnie duże dawki leków wywołujących pocenie się. (Sudoryfy), a także wino i alkohole aromatyzowane. Pacjenci z gorączką byli umieszczani w komorach parowych w celu wyparcia nieczystości z systemu. Nie dostarczono im wody, gdy wołali o nią i łapiąc powietrze, byli niesieni do suchego, gorącego pokoju i po chwili wracali do tortur parowych. Wielu musiało umrzeć na udar cieplny!” – dr Herbert Shelton DC, o śmiertelności na ospę .

Samo pominięcie spożywania alkoholu przez dzieci zmniejszyło śmiertelność przypadków z 17% do 11% lub 8%. Więcej tutaj .

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

5. WYTYCZNE SYSTEMATYCZNE: FAŁSZOWANIA KART LEKARSKICH I ŚWIADECTW ŚMIERCI W CELU OCHRONY SZCZEPIEŃ

Fragmenty książki Eleanory I.McBean, Ph.DND z 1977 roku , Swine Flu Expose 25 , rozdział 5 :

„Lekarze nie tylko otrzymują ustne instrukcje, aby lekceważyć prawdę, ale także pisemne instrukcje w czasopismach medycznych i tekstach jasno pokazują, że kłamstwa są preferowane i oczekiwane, aby chronić finansowy„ biznes ”szczepień.

Na przykład artykuł zatytułowany „Smallpox – Its Differential Diagnosis” autorstwa Archibalda L. Hoyne’a, MD, który został przeczytany przed Chicago Medical Society i opublikowany w Illinois Medical Journal, czerwiec 1923, stwierdza:

„Przy badaniu przypadku podejrzenia ospy prawdziwej, bardzo ważna jest ścisła obserwacja. Jeśli pacjent wykazuje oznaki typowej blizny po szczepieniu ze stosunkowo niedawnej daty,  váriola  (ospa) może być prawie całkowicie wykluczona . ”

„Z  Journal of the Michigan State Medical Society  (marzec 1927) czytamy:„ Poniższe punkty są ważnymi środkami pomocniczymi w diagnozowaniu ospy prawdziwej

„Brak historii zakażenia ospą prawdziwą lub udanego szczepienia w ciągu ostatnich pięciu lat”.

„Nawet w  „Współczesnej medycynie”  słynnego dr Williama Oslera (t. 1, s. 853) lekarze otrzymują instrukcje, aby zgłaszali przypadki ospy prawdziwej jako ospy wietrznej, jeśli istnieje znak po szczepieniuPIERWSZA punkt różnica w diagnostyce i wietrznej ospy wskazuje się jako „szczepionkowe stanu pacjenta.”” 

‚Dr. Henry May, lekarz ds. Zdrowia, napisał w  Birmingham Medical Review  (Vol. 3, str. 34 i  35) „, napisał o tym, jak „ uchronić szczepienia przed wyrzutami ”, on (i spodziewał się, że zrobią to inni lekarze ) przypisać jakiś wyraźny objaw choroby (ospy) jako przyczynę śmierci ”, jeśli dana osoba została zaszczepiona. „Ponieważ dr May był jednym z szefów medycyny, wyznaczył wzór do naśladowania dla innych lekarzy”.

Powyższy rozdział książki McBeana podał również przykłady, w których oficjalne statystyki zostały wyśledzone i niezależnie zbadane, ujawniono KŁAMSTWA, w których zgony zaszczepione były systematycznie rejestrowane jako zgony niezaszczepione lub zgony zaszczepione na ospę prawdziwą były rejestrowane z wielu innych przyczyn, z wyjątkiem ospy prawdziwej. Podała przykłady, takie jak złożenie przez uczciwego lekarza aktu zgonu zaszczepionej ospy prawdziwej przez miejskiego komisarza ds. Zdrowia (silne ramię zaufania medycznego); Przykłady, takie jak nawet śmierć chłopca TRZY MINUTY po podaniu surowicy na szkarlatynę (szczepionki), lekarz stwierdził, że serum nie mogło go zabić, a jury oficjalnie uznało, że chłopiec zmarł w wyniku „szoku” !

Jak wyjaśnił dr W.Scott Tebb MD w swojej książce A Century of Vaccination and What It Teaches 28 , Rozdział 2 z 1898 r. , W Wielkiej Brytanii zachorowalność na ospę wietrzną i zgony obejmowały ospę do 1874 r., po czym została ona oddzielona , powodując ospę dzięki szczepieniom zachorowalność i zgony wydają się niższe. Jest „bardzo prawdopodobne”, że większość zgonów spowodowanych ospą wietrzną „to w rzeczywistości przypadki zmodyfikowanej ospy prawdziwej, a prawdziwa ospa wietrzna jest chorobą, która rzadko, jeśli w ogóle, kończy się śmiercią”.

Od obserwatora Idaho z czerwca 2000 r . :

„Od 1904 do 1934 w Anglii i Walii 3112 zmarło na ospę wietrzną, a 579 zmarło na ospę prawdziwą, według dokumentacji medycznej. Innymi słowy, osoby, które zostały zaszczepione przeciwko ospie prawdziwej, a później zachorowały na tę chorobę, są klasyfikowane w dokumentacji medycznej jako osoby z ospą wietrzną, która nie prowadzi do zgonu ”.

Z książki Lilly Loat ( 1951) 11 :

„Obrońcy szczepień generują fantastyczne wskaźniki śmiertelności dla „niezaszczepionych” w przypadku epidemii ospy prawdziwej.

Widząc, że istnieje ogólna zgoda, że ​​18 procent to średni wskaźnik śmiertelności na ospę przed wprowadzeniem szczepień, tych, którzy mówią o wskaźnikach 35, 50, 60, a nawet 100 procent, należy zapytać, jakie leczenie „nieszczepionych” otrzymali na ręce współczesnych lekarzy, że umierali w tak niezwykłym tempie ”.

Opowiada również o tym, jak osoby, które wcześniej zostały uznane za „pomyślnie zaszczepione” i wielokrotnie zaszczepione ponownie, gdy zmarły na ospę, były następnie rejestrowane jako „nieudane szczepienia” lub „niezaszczepione”.

W ciężkich przypadkach, „zwanych przypadkiem konfluentnym, ślady szczepień są ukryte. Blizny są niewidoczne, sprawa przechodzi jako niezaszczepiona. Nie umierają, ponieważ nie są zaszczepieni; są nieszczepioni, ponieważ umierają. Jeśli wyzdrowieją, wracają do klasy zaszczepionych”.

W USA w 1917 r. obowiązkowe szczepienie i ponowne szczepienie 5 lub 6 rodzajami szczepionek dostępnych w tamtym czasie było wymagane w wojsku, ale nie jednolicie w populacji cywilnej.  CM Higgins (1920) 8 zauważył, że w raporcie naczelnego chirurga armii Stanów Zjednoczonych za 1918 r., obejmującym statystyki z roku 1917, wykazano, że głównymi przyczynami zgonów w armii w 1917 r. były: zapalenie płuc, odra i zapalenie opon mózgowych w podanej kolejności, a zapalenie płuc spowodowało około 32% wszystkich zgonów, odrę 30%, zapalenie opon mózgowych 10%, a szkarlatynę około 2%. W porównaniu do ludności cywilnej odra występowała 200 razy częściej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 15 razy częściej, zapalenie płuc 12 razy częściej, a szkarlatyna 10 razy częściej w wojsku niż w populacji cywilnej .

Co ważne, stwierdził Higgins, w wielu przypadkach śmiertelnych szczepień [u cywilów] , które badałem lub które prowadziłem przez kilka lat, uważam, że zapalenie płuc i zapalenie opon mózgowych są głównymi chorobami komplikującymi, które spowodowały śmierć w działającą jako dodatkowe, podwójne lub mieszane zakażenia z zakażenia pierwotnego szczepienia , a obie te choroby są Najczęstszymi razem z posocznicy i zamka j AW [tężca] w śmiertelnych szczepionkach „.

Zasugerował również, że pozostali dwaj poważni zabójcy w armii amerykańskiej, odra i szkarlatyna, mogą być błędnie zdiagnozowanymi przypadkami ospy prawdziwej spowodowanymi szczepieniami , ponieważ są one „ściślej spokrewnione z ospą i szczepieniami niż jakiekolwiek inne znane choroby. W rzeczywistości, że w dawnych czasach faktycznie uważano je za formy ospy prawdziwej i nie odróżniano ich od nich, jak w czasach współczesnych; i, oczywiście, bardzo często są one dzisiaj mylone z ospą prawdziwą przez niedoświadczonych lekarzy, zanim erupcja się w pełni rozwinie, lub w łagodnych typach ospy, które często są mylone ze szkarlatyną lub odrą”.

Innymi słowy, wiele, jeśli nie większość, zgonów z 4 głównych przyczyn w armii amerykańskiej w tamtym czasie mogło być spowodowanych przez szczepienia !

Higgins wspomniał również, że wiele przypadków ewidentnie spowodowanych szczepieniem było „traktowanych jako wielka tajemnica przez lekarzy wykonujących szczepienia” i zwykle nazywanych „ uogólnioną krowianką ”, „ przepełnieniem szczepień ” lub „ pęcherzycą ” przez angielskich koronerów „to bezpośredni skutek szczepienia].

Przeczytaj więcej o tym, jak celowo zatajano przypadki śmierci i cierpień spowodowanych przez szczepionkę przeciwko ospie, na czym polega sztuczka „ nakazu koronera ” i w jaki sposób została ona wykorzystana do ukrycia zgonów spowodowanych szczepieniami itp . Tutaj .

Podobnie, gdy osoby zaszczepione na dur brzuszny zachorowały na tyfus, powiedzieli, że pojawiła się gorsza postać tyfusu i nazwali ją „paratyfusem”.

Później, gdy osoby zaszczepione przeciwko POLIO zachorowały na polio, zgodnie z zaleceniami lekarskimi zdiagnozowano nowe nazwy chorób, takie jak „ostry porażenie wiotkie”, ponieważ „nie mogą dostać polio”.

W ten sposób ukryli śmierć i zniszczenia spowodowane przez szczepionki, tworząc skuteczność i bezpieczeństwo szczepionek. W ZWIĄZKU Z OFICJALNYMI STATYSTYKAMI, OD WCZESNYCH DNI SZCZEPIENIA PRZEZ CAŁY CZAS, NIE WOLNO ZAUFAĆ MEDYKOM.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

6. OSZUSTWO ZACZĘŁO SIĘ OD PIERWSZEJ SZCZEPIONKI

Oto kilka znakomitych cytatów o wynalazcy szczepionki przeciwko ospie, Edwardowi Jennerowi:

„W niedawnym liście od dr A. Warda z Wydziału Patologii Uniwersytetu w Hongkongu, w którym prosi on o pozwolenie na wykorzystanie niektórych naszych ustaleń zawartych w jego podręczniku immunologii, dr Ward stwierdza: „ Znowu podoba mi się, że nie czcimy Louisa Pasteura i ja uważam Edwarda Jennera za jednego z największych zbrodniarzy w historii . ”- Kalokerinos & Dettman ( 1977 ) 17

Sam Jenner próbował wyjaśnić przypadki, w których szczepieni i tak nadal zachorowali na ospę, nazywając szczepionkę, którą otrzymali „ fałszywą ”, której definicję zmienił trzykrotnie , zanim ostatecznie w 1807 r., Naciskany przed College of Physicians, wycofał się z poprzednie twierdzenia, i zasadniczo powiedziane, nie było nic więcej na myśli fałszywej ospy krowiej niż różnice w wynikach! — podsumowane z relacji Williama White’a, w linku do cytatów Jennera .

„Nawet dr major Greenwood, główny statystyk w Ministerstwie Zdrowia, oświadczył w 1929 roku, że: „W klasycznym artykule Jennera nie pominięto żadnego błędu, który mógł zostać popełniony, i było wiele dowodów na to, że Jenner był łobuzem . ” W swojej znanej pracy „Epidemie i choroby tłumu” (1935) profesor Greenwood napisał: „Większość czasu Jennera w ciągu ostatnich dwudziestu lat życia spędził na próbach niemożliwego, tj. na próbach przekonania swoich korespondentów, że żadna osoba z prawidłową ospą krowią nie zachoruje na ospę ”. (s. 264)” — M. Beddow Bayly ( 1936 ) 10 )

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

7. NIESAMOWITE BAJKI ROZMYŚLNIE STWORZONE, ABY SPRZEDAĆ KŁAMSTWO SZCZEPIONKI

Od XIX wieku wybitne postacie w środowisku medycznym i strukturach politycznych narodów zachodnich robią wszystko, co w ich mocy, aby zaszczepić masy (i osoby w ich koloniach), a nawet fabrykowały WSPANIAŁE BAJKI, aby ułatwić ich propagandę.

Próbki dwóch takich bajek znalazły się w książce JT Biggsa 7 z 1912 roku – link do rozdziału tutaj :

W jednym z nich, prezes MRCS (Membership of the Royal Colleges of Surgeons of Great Britain and Ireland), Ernest Hart, opisał, jak Ashbury, starszy poseł, odwiedził portowe miasto Ceara w Brazylii i odkrył, że niedawno zostało zdewastowany przez epidemię ospy, w której zginęło „co najmniej 40 000” ludzi, „spośród populacji nieprzekraczającej 70 000”! Okazuje się, że początkowo miasto to liczyło zaledwie 20 000 mieszkańców.

W innym, niejaki dr Roth, podczas Kongresu Statystycznego w Sankt Petersburgu w 1872 roku, wymyślił bajeczne liczby porównań między armiami francuskimi i niemieckimi pod względem zgonów na ospę i ich statusu szczepień. Liczby nie tylko były całkowicie sfabrykowane, ale były powtarzane w nieskończoność w prasie, a następnie, nawet po wykazaniu, że są sfabrykowane, nadal były używane w przemówieniach w parlamencie, jedynie wymieniając inny autorytet ze względu na to, skąd przyszły liczby !

Zdałem sobie sprawę, że od samego początku nie chodziło tylko o to, że lekarze nie chcieli przyznać się do swoich błędów dotyczących szczepionek. To było o wiele więcej.

W strukturze władzy odbył się zamierzony spisek mający na celu oszukanie, okaleczenie i zabicie oraz spowodowanie maksymalnego cierpienia mas, przy użyciu szczepionek jako narzędzia potajemnej masowej rytualnej ofiary, tak jak w przypadku wojen, które nieustannie organizują , gdzie ta sama kabała kontroluje wszystkie strony. 

Medyczny establishment został całkowicie przejęty i kontrolowany przez kabałę za pośrednictwem fundacji Rockefellera, co skutkuje błędną edukacją zawodu lekarza, który następnie staje się zagorzałymi obrońcami starych, nienaukowych dogmatów i rąk, które składają ofiary.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

8. SZCZEPIENIA OSPY ROZPRZESTRZENIAŁY OSPĘ

Nawet według amerykańskiego CDC 26 około 1 na 1000 osób zaszczepionych po raz pierwszy doświadczyło reakcji, które „obejmowały… rozprzestrzenienie się wirusa krowianki… na inne osoby. Pamiętaj, że było tak z „ulepszoną” szczepionką przeciw ospie z XX wieku, z podobno mniejszą ilością zanieczyszczeń bakteryjnych (z ropy zwierzęcej, w której namnażał się wirus krowianki). Pierwsze ponad 100 lat szczepionek przeciwko ospie było jeszcze bardziej przerażające w rozprzestrzenianiu się ospy i wielu innych chorób, które można było zaszczepić.

Co więcej, istnieją dowody na to, że ospa była już w drodze, zanim powszechnie przyjęto szczepienia , które utrzymywały ciężką postać ospy i doprowadziły do ​​wielu katastrofalnych epidemii.

„Regres chorób zakaźnych rozpoczął się ponad 200 lat temu, czyli na długo przed wprowadzeniem szczepień, a wynikał z poprawy warunków socjalnych ludności: żywienia i higieny. Wbrew powszechnemu przekonaniu szczepienia wpłynęły negatywnie na zmniejszenie zachorowań na choroby zakaźne i śmiertelność. Statystyki zaczęły się w okresie, gdy choroby zakaźne były już na niższym poziomie.

Dokładne badania prowadzone przez wiele lat wykazały, że każde wprowadzenie masowych szczepień dawało tylko jeden rezultat: natychmiastowy nawrót choroby, której szczepionka powinna była zapobiec, ale która zamiast tego zachęcała.

Tymczasowa, ale natychmiastowa izolacja zakażonych pacjentów za każdym razem okazała się wystarczająca, aby zapobiec epidemii…

Szczepionki nie chronią, ale czyń krzywdę.

Naukowy dowód na ich przydatność nigdy nie istniał, natomiast poważne, czasami śmiertelne szkody, które powodują, są udowodnionym faktem”dr Buchwald  w biuletynie CIVIS  Hansa Ruescha , nr 8, s.3. http://www.whale.to/a/smallpox77.htm   (zobacz wiele innych podobnych cytatów pod tym linkiem)

W rzeczywistości wielu wnikliwych obserwatorów komentowało, że mogło to być spowodowane tym, jak OCZYWISTE stało się, że szczepionki przeciw ospie rozprzestrzeniały ospę (i wiele innych chorób, patrz poniżej), co zmotywowało WHO do  „kampanii zwalczania” zaprzestania szczepień, ale uznaj to za wytępienie!

Spójrzmy tylko na kilka krajów:

  • W UK:

Dr Charles T. Pearce , MD ( 1868 ) 12 : „Historia wykazała jednak, że pod koniec ubiegłego wieku, kiedy Jenner przedstawił swój system, ospa mała stopniowo wymarła, co za chwilę pokażemy. Nawet w czasach Jennera ospa straciła swoją zjadliwość… ”Następnie zacytował własne pismo Jennera opisujące niezwykle łagodny charakter wybuchu epidemii w 1791 roku, w którym prawie nikt nie zginął. Więcej o tej obserwacji później.

W Wielkiej Brytanii, po katastrofalnej epidemii ospy w latach 1871-1873, przez siedem lat komisja królewska zbierała dowody, które ostatecznie doprowadziły do uchylenia brytyjskiego prawa o obowiązkowych szczepieniach. Odkryli, że epidemie ospy „wzrosły dramatycznie po 1854 r. — roku, w którym weszła w życie ustawa o obowiązkowych szczepieniach … a w latach 1871-1873 całą Europę ogarnęła najgorsza epidemia ospy w historii. W samej Anglii i Walii 44 840 osób zmarło na ospę w czasie, gdy według oficjalnych szacunków 97% populacji zostało zaszczepionych . Odnotowano również, jak szczepionka przeciwko ospie przyczyniła się do rozprzestrzeniania się kiły… ”- czerwiec 2000 Idaho Observer

„W ciągu mojego długiego życia   bezwzględne egzekwowanie szczepień w całej Europie zakończyło się dwiema z najgorszych odnotowanych epidemii ospy prawdziwej , a nasze dawne, bardziej przerażające epidemie tyfusu i cholery zostały w międzyczasie zakończone przez urządzenia sanitarne. Po tym niepowodzeniu zasługa szczepień została na chwilę uratowana przez wprowadzenie izolacji, która od razu przyniosła poprawę wyników…”George Bernard Shaw (9 sierpnia 1944,  Irish Times ) 

Dr W.Scott Tebb MD, w swojej książce A Century of Vaccination and What It Teaches 28 z 1898 r. , Rozdział 2 , zacytował roczne raporty (brytyjskiej) National Vaccine Board za 1821 i 1825 r. w tamtych czasach zobaczyć młodą osobę z ospą na twarzą , twierdzącą, że jest to najpotężniejszy dowód na to, że szczepienie działa – chociaż w tamtym momencie tylko bardzo niewielka część populacji młodych ludzi została zaszczepiona. Następnie dr Tebb zacytował The Lancet opublikowany pół wieku później, w 1872 roku , 29 czerwca (vol. I., Str. 907), w którym ubolewał nad rosnącą częstotliwością z którymi spotykamy na ulicy osoby oszpecone na całe życie przez ospę…” To było prawie dwie dekady po wejściu w życie ustawy o obowiązkowych szczepieniach!

W rozdziale 3 tej samej książki dr W. Scott Tebb porównał różne warunki panujące w Wielkiej Brytanii między XVIII a XIX wiekiem i jak wyjaśniają one ogólny spadek liczby zachorowań na ospę w XIX w porównaniu z XVIII w. wieku, za które twierdzili zwolennicy szczepionek, ze względu na szczepienia wynalezione w 1796 roku.

Krótko mówiąc, oto wyjaśnienia:

  1. Szczepienie Variola (wirus ospy prawdziwej) zostało wprowadzone do Wielkiej Brytanii w 1721 r. Po kilku katastrofalnych skutkach zostało przywrócone około 1740 r., a w 1754 r. zostało autorytatywnie usankcjonowane przez Royal College of Physicians. (W rzeczywistości „ Ten system zaszczepiania rozprzestrzeniał chorobę daleko i szeroko, z katastrofalnymi skutkami i odpowiada za wysoką śmiertelność z powodu tej choroby w XVIII wieku, ponieważ nie podjęto próby izolowania tych, którzy zostali zaszczepieni. Zobacz książeczka cytując raport końcowy Królewskiej Komisji ds. Szczepień, Wielka Brytania. Skończyło się na tym, że został zakazany dekretem w Paryżu w 1763 r., ponieważ uznano, że rozprzestrzenia ospę prawdziwą i powoduje epidemie. W Wielkiej Brytanii z tego samego powodu zakazano go w 1840 r., ale praktyka ta zanikała już pod koniec XVIII wieku, a później została zastąpiona szczepieniami w XIX wieku). Wysoki wskaźnik śmiertelności z powodu ospy prawdziwej w XVIII wieku, nawet wyższy niż wartość, którą Tebb miał w XVII wieku w Londynie (chociaż pożądane byłyby bardziej kompletne dane).
  2. Tebb szczegółowo wyjaśnił w sposób graficzny całkowicie opłakane, przeludnione i odrażające warunki życia ubogich w brytyjskich miastach i większych miasteczkach z powodu industrializacji XVIII wieku oraz równie (lub więcej) przerażających warunków panujących w XVIII- wiecznych więzieniach w Wielkiej Brytanii. . W obu miejscach największe żniwo zebrała ospa. Pokazał, jak poprawa warunków sanitarnych i otwartej przestrzeni po 1781 r. Spowodowała odpowiednie zmniejszenie liczby ospy (i innych chorób zakaźnych) i jak w XIX wieku, ciągła i radykalna poprawa warunków sanitarnych, usuwanie cmentarzysk z wewnątrz zaludnionych miast, dodawanie wszystkich parków miejskich i otwartych przestrzeni do miast, były głównymi powodami, dla których ospa zmniejszyła się w porównaniu z cennym stuleciem.
  3. Wyjaśnił wpływ podatku od okien (forma podatku od nieruchomości), który został nałożony w XVIII wieku w Wielkiej Brytanii (i we Francji), co spowodowało, że wiele już przepełnionych przestrzeni życiowych stało się całkowicie pozbawionych okien i dostępu do otwartego powietrza, ponieważ biedni lokatorzy blokowali okna, aby uniknąć płacenia podatku.
  4. Wyjaśnił, jak lata złych zbiorów i ogólnie „okresy niedoboru i niedostatku przyniosły wyższą śmiertelność na ospę, jak można się było spodziewać. W szczególności podczas złych zbiorów w 1794 r. ceny pszenicy rosły nieprzerwanie przez 2 lata, co doprowadziło do największej liczby zgonów na ospę w Londynie w 1796 r., kiedy Jenner wprowadził szczepienia.
  5. Przez prawie cały XVIII wiek Europa była jednym wielkim polem bitwy . Wojna była ściśle związana z przeludnieniem, obłędem, egzystencjalnym stresem (obniżającym odporność) i gorszym odżywianiem. Wojny domowe i długotrwałe oblężenia szczególnie sprzyjają rozprzestrzenianiu się chorób.
  • W Niemczech:

Podobnie jak w Wielkiej Brytanii, ospa w Niemczech również wydawała się odchodzić, stając się znacznie mniej powszechna i mniej niebezpieczna, PRZED wprowadzeniem szczepień Jennera. Zobacz cytaty z Chr. Charles Schieferdecker, we wstępie do swojego tłumaczenia książki Dr. CGG Nittingera z 1856 roku, Evils of Vaccination 29 , takich jak:

„(A) chociaż 28 maja 1799 r. Pierwsze dziecko zostało zaszczepione w Niemczech, system nie został ogólnie wprowadzony przed 1820 r .; i na długo przed tym rokiem zniknęła historyczna ospa! Nie czekając na eksperymenty medyczne i zarządzenia rządowe, choroba zmieniła swój straszliwy charakter na lepszy i objawiała się tylko sporadycznie”.

Ta zmiana charakteru w łagodniejszą chorobę jest ciekawą obserwacją zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Niemczech.  Poza stosunkowo lepszym odżywianiem i warunkami sanitarnymi, które poprawiły ogólny stan zdrowia, a tym samym zdolność radzenia sobie z infekcjami, zastanawiam się, czy Variola minor , znacznie mniej dotkliwa odmiana ospy, mogła już pojawić się w Wielkiej Brytanii i Niemczech, z zachodniej Afryki czy obu Ameryk. Jeśli tak, oznaczałoby to, że to kolejne szeroko zakrojone szczepienia, przy użyciu wirusa krowianki przenoszonego przez nie wiadomo jak wiele ciał, a także ciągła praktyka zaszczepiania wirusem Variola major , utrzymały ciężką postać tej choroby. , do końca XIX wieku, kiedy wskaźniki szczepień przeciwko ospie prawdziwej znacznie spadły w tych krajach, ostatecznie przejęła ją Variola minor . A wraz z poprawą warunków sanitarnych i żywienia ogólna zachorowalność na ospę w końcu spadła gwałtownie do prawie zera.

  • W Japonii:

„W JAPONII rozpoczęto obowiązkowe szczepienia przeciwko ospie prawdziwej w 1872 roku i kontynuowano je przez wiele lat z katastrofalnymi skutkami. Ospa stale rosła każdego roku, a w 1892 r. ich zapisy wykazały 165 774 przypadków z 29 979 zgonami – WSZYSTKIE SZCZEPIONE . W tym samym czasie Australia nie miała przepisów dotyczących obowiązkowych szczepień. Dokumentacja wykazała tylko trzy zgony z powodu ospy w ciągu 15 lat ”. Czerwiec 2000 Idaho Observer

  • W Indiach Brytyjskich:

Niebieskie księgi „Środki sanitarne w Indiach” podają całkowitą liczbę szczepień w latach 1886-89 włącznie, jak następuje

1886-87, 5.265.024
1887-88, 5.552.710
1888-89, 6.099.733
1889-90, 6.161.407

Streszczenie statystyczne odnoszące się do Indii Brytyjskich podaje śmiertelność z powodu ospy prawdziwej w tym samym okresie, a mianowicie. :—

1886, 51112
1887, 65 757
1888, 138 509
1889, 125 453

(Źródło: William Tebb (1893) LEPROSY AND VACCINATION 30 , Aneks.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

9. SZCZEPIENIA NA OSPĘ MAŁĄ ROZSIEWAŁY: TRĄD, KIŁĘ, GRUŹLICĘ, TĘŻEC, POSOCZNICE I WIELE INNYCH STRASZNYCH CHORÓB INOKULOWANYCH (Inokulacja (łac. inoculare) – wprowadzenie do danego ustroju patogenu w postaci wirusa, bakterii, grzyba lub pasożyta.

Przez większość historii szczepień przeciwko ospie, szczepionki były produkowane przez różnych dostawców, poprzez infekowanie różnych zwierząt (chociaż najczęściej używano krów lub cieląt) krowianką ( która mogła przejść przez wiele zwierząt, a także ludzi ) i zbieranie ich krosty. Bardzo powszechne było również szczepienie ramię w ramię (w takim przypadku pierwotnym źródłem wirusa była zwykle krowianka, która była przenoszona z osoby na osobę).

W drugiej połowie XIX wieku powszechnie uznawano , że szczepienia przeciwko ospie są odpowiedzialne za dramatyczny wzrost chorób, które można zaszczepić, takich jak kiła, trąd, gruźlica (tak, gruźlica jest zaszczepiona, więcej poniżej), różyczka, agresywne nowotwory i wiele innych okropnych chorób, które wcześniej były rzadkie nawet w ich endemicznych regionach. Zostało to niechętnie przyznane nawet w czasopismach medycznych, takich jak Lancet , i przez rządowych urzędników służby zdrowia. Ile milionów już wtedy cierpiało na te ohydne choroby dzięki szczepionce?

Dzisiaj takie fakty są ukrywane, a zamiast tego mówi się nam kłamstwo, jak szczepionka przeciwko ospie uratowała świat przed plagą ospy.

Późniejszy dramatyczny spadek lub praktycznie zniknięcie tych chorób, które nie dało się zaszczepić, wraz ze spadkiem liczby szczepień przeciwko ospie, nigdy nie wprowadzając szczepionki dla nich, lub na długo przed wprowadzeniem szczepionki , świadczy o tym, że ich szaleństwo rozprzestrzeniało się w XIX wieku, co zbiegło się z kompulsywnym szczepieniem przeciwko ospie prawdziwej (a nawet gdy warunki sanitarne uległy znacznej poprawie) było w rzeczywistości spowodowane szczepieniem!

Ta strona zawiera zasoby dotyczące powiązań między wieloma z tych chorób a szczepieniami na ospę – przewiń w dół, aby zobaczyć wiele zdjęć.

  • SYFILIS

„W grudniu 1880 roku pięćdziesięciu ośmiu młodych mężczyzn dołączyło do 4. pułku Zouavesów w Algierze. Zgodnie z regulaminem służby zostali zaszczepieni przez wojskowych chirurgów, a cała 58 bez wyjątku została zarażona i zrujnowana fizycznie poprzez zaszczepienie najstraszliwszą ze wszystkich chorób . Szczegóły opublikowano w  Le Petit Colon  z Algieru oraz w paryskim  Journal d’Hygiene  z 30 czerwca i 25 sierpnia 1881 r., pod redakcją dr. DE PIETRA SANTA, dżentelmena naukowego, wybitnego zarówno ze względu na swoje umiejętności, jak i odwagę. Sprawa ta została również krótko wspomniana przez paryskiego korespondenta  Daily News  i przytoczona w  dokumencie Vaccination Inquirer na sierpień i październik. Najpełniejsze szczegóły ukazały się jednak w  La Science Libre,  opublikowanym w Nicei, spod pióra przebywającego na miejscu naocznego świadka, dr. PA DESJARDINSA, po dokładnym badaniu lekarskim nieszczęsnych młodzieńców… ”- [William Tebb, 1884 . obowiązkowego szczepienia w Anglii : z incydentalnych Odniesienia do państw obcych 31 ].

[vid] Twórcy szczepionek, bohaterowie czy złoczyńcy? przedstawione przez dr Sherri Tenpenny

[Poniżej: Wykres D z książki JT BIGGS JPLeicester: Sanitation versus Vaccination 7 z 1912 r. ]

Wykres pokazuje, w Anglii i Walii, że czasowe zmiany umieralności z powodu kiły (małych, ciemnych ostrosłupów), jak i umieralność z dziewięciu inokulowanych chorób (w tym kiły) (duże piramidy, jedynie 1/10 p pokazano) na milion urodzeń zarówno dodatnio skorelowane z procentem szczepienia urodzeń (czerwony krzywą), a śmierć pasztet z innych przyczyn, na milion urodzeń (czarna kropkowana krzywej, jedynie 1/10 p pokazane) nie wykazały żadnego związku (i stale malejący) wzór. Szczegółowe liczby i rygorystyczne przepisy dotyczące szczepień w każdym podanym okresie znajdują się w Tabeli 35, 54-56, pod powyższym łączem.

W ciągu 31 lat, kiedy obowiązkowe szczepienia były najbardziej rygorystycznie egzekwowane, było prawie 80 000 zgonów z powodu dziewięciu chorób zaszczepionych na milion urodzeń, czyli prawie 8% urodzeń! Ta śmiertelność spadła szybko do około 5,4%, kiedy prawo dotyczące szczepień zostało złagodzone, aby zezwolić na zwolnienia. Należy zauważyć, że jedną z dziewięciu chorób, które można było zaszczepić, były „choroby skóry”, co było jednym z ulubionych określeń, których lekarze w tamtych czasach używali do ukrywania samych zgonów na ospę, osób, które zostały zaszczepione, jak omówiono w sekcji 5 powyżej.

Oto strona na whale.to, która zawiera znacznie więcej dowodów na niezaprzeczalny związek między szczepieniami a rozprzestrzenianiem się kiły w XIX wieku.

  • GRUŹLICA

[Poniżej ponownie z książki JT BIGGS JP z 1912 r. ]

Eksperyment opisany w „Medical Times and Gazette” z 3 września 1881 r. wykazał, że szczepionki przeciw ospie prawdziwej przygotowane na krowie gruźliczej mogą rozprzestrzeniać gruźlicę:

„M. Toussaint zaszczepił krowę w zaawansowanym stadium gruźlicy limfą absolutnie czystą. Pęcherzyki rozwijały się normalnie, a uzyskaną z nich limfą zaszczepił różne zwierzęta, z których wszystkie następnie zachorowały na gruźlicę. Trudno przecenić znaczenie tych eksperymentów ”.

W tej samej publikacji, w numerze z 1 stycznia 1854 r., Stwierdzono, że konsumpcja (tj. Gruźlica) „ rozprzestrzeniła się szeroko od wprowadzenia szczepień iw ciągu dziesięciu lat (do 1853 r.) Zabiła 68 204 ofiar w samej metropolii”.

Dr Perron, Officier de la Legion d’Honneur, zwolennik szczepień , opublikował w 1890 r. artykuł w „Gazette Hebdomadaire des Sciences Medicales”, w którym napisał: „Gruźlica ma w istocie szczególne upodobanie do rasy bydła, która dostarcza nam szczepionkę. Niewiele jest tych zwierząt, którym udało się uniknąć ataków; cielę, jałówka, czasami nosi jej ślady, ale kilka tygodni po urodzeniu”. „ Krowa, jak powiedzieliśmy, jest par excellence zwierzęciem gruźliczym ”.

„Był czas, kiedy ta choroba istniała tylko jako rzecz wyjątkowa” – zauważył i że pari passunasiliła się wraz z praktyką szczepień , pomimo „nieustannego postępu w higienie publicznej i prywatnej”. Uderzało też z preferencji młodych , którzy powinni być bardziej odporni na tę chorobę, która wcześniej znana była z uderzania w starych , wywodząca się z wyczerpania i utraty sił witalnych. Rozumował, że to dlatego, że młode zostały zaszczepione później.

„Niezwykły wzrost spożycia w Japonii , gdzie wraz ze wzrostem liczby szczepień i ponownych szczepień śmiertelność z powodu gruźlicy płuc wzrosła o ponad 50 procent, od 1886 do 1909 roku; podczas gdy z drugiej strony, wraz ze spadkiem liczby szczepień, śmiertelność z tej samej przyczyny spadła w odwrotnym stosunku zarówno w Anglii, jak iw Szwajcarii , jest uderzającym potwierdzeniem argumentacji dr Perrona. (Patrz Siedemdziesiąty Trzeci Raport Roczny Sekretarza Generalnego, 1910, Tabela LXXIX., także Tabele Międzynarodowe, strony 112-141.)”

  • LEPROZA NIE JEST CHOROBĄ ZARAŹNĄ

Wielkim kłamstwem jest to, że trąd jest zaraźliwy (w zwykłym tego słowa znaczeniu), dlatego nieopisane cierpienie niezliczonych ofiar XIX wieku w koloniach mocarstw zachodnich było ich własnym nieszczęściem, być może nawet z powodu ich brudu. To najokrutniejsze kłamstwo.

W swojej książce 1893, trąd i szczepień: wzrostu liczby trąd i jej związku przyczynowego 30 , William Tebb (ojciec dr W. Scott Tebb cytowane wcześniej) badali przyczyny w niepokojąco szybkim wzrostem trądu na świecie w 19 th century , szczególnie w koloniach mocarstw zachodnich, gdzie trąd był endemiczny.

Wiele podróżował po całym świecie, odwiedzając liczne szpitale i przytułki dla chorych na trąd. W swojej książce podaje ogromną liczbę przykładów i świadectw, w których lekarze, opiekunowie i gubernatorzy na całym świecie w przeważającej mierze przekonali go, że trąd nie jest zaraźliwy w zwykłym tego słowa znaczeniu , tj. nie rozprzestrzeniał się poprzez kontakt fizyczny ani drogą powietrzną, nawet wśród bardzo bliskich kontaktów, takich jak domownicy i wieloletni opiekunowie. Nie przenosi się nawet z matek na ich nienarodzone dzieci ani przez kontakty seksualne.

‚Dr. Max Sandreczi, dyrektor Szpitala Dziecięcego w Jerozolimie , mówi: – „Mam obowiązek oświadczyć, że wynik moich badań utwierdza mnie w przekonaniu, że trąd nie jest bynajmniej zaraźliwy, a co za tym idzie wykluczenie i izolacja chorych jest zarówno bezużytecznym, jak i okrutnym środkiem (Lancet 31 sierpnia 1889, s. 423 ).

  • TRĄD ROZPRZESTRZENIANY PRZEZ SZCZEPIENIA

„Chociaż przewaga opinii medycznych i naukowych jest sprzeczna z teorią, że trąd jest w zwykłym znaczeniu tego słowa chorobą zaraźliwą, dowody na to, że można go zarazić przez zaszczepienie, są przytłaczające .

We wszystkich francuskich koloniach (ospy) szczepienie zostało narzucane rygorystycznie i co spowodowało następnie wzrost zarażonych na trąd,  podobnie jak w Anglii wzrost napadów kiły jest spowodowany szczepieniami z jednego ramienia do drugiego, jak wynika z protokołu of Evidence z trzecim raportem Królewskiej Komisji ds . Szczepień . Barbarzyńskie środki lecznicze, tatuowanie i palenie, istniały wśród tubylców od niepamiętnych czasów. Szczepienia zostały wprowadzone dopiero niedawno”.

Tebbowi powiedziano również o wielu przypadkach przypadkowego przeniesienia choroby przez pękniętą skórę, która zetknęła się z ropą od zakażonej osoby, np. ukłucie zanieczyszczoną igłą do siewu lub skaleczenie skażonym nożem.

(Na paryskim kongresie dermatologicznym w 1889 r.) „Dr. Zambaco-Pacha… odnotowuje dziwny fakt, że na około 120 000 dusz w Mitylene, 15 000 to muzułmanie [muzułmanie], a wśród nich nie ma ani jednego trędowatego, o którym wiedziałby. Dr Zambaco nie zwraca uwagi na fakt, że Mussulmanowie w większości krajów mają zakorzenioną niechęć do szczepień i nieufność do szczepień, i unikają próby, kiedy tylko mogą.

W wysoce nieetycznym eksperymencie na ludziach, mającym na celu wykazanie podatności na zaszczepienie trądu ” (Skazany skazaniec w Honolulu) Keanu został zaszczepiony trądem przez dr Edwarda Arninga 30 września 1884 r. i ponownie w listopadzie 1885 r.,  po wcześniejszym dociekliwym śledztwie w sprawie wszelkich skażeń trądowych w jego rodzinie oraz badaniu próbki jego ciała.  Badanie to upewniło dr Arninga, że ​​nie ma w nim śladu choroby. Podjęto wszelkie środki ostrożności, aby zabezpieczyć jego izolację od zanieczyszczającego otoczenia i podjęto środki, aby zapewnić, że nie będzie zatrudniony poza murami więzienia. 2 września 1888 roku został uznany za całkowicie zarażonego, jako trędowatego gruźliczego .

„…nie należy zapominać, że choroba lepra była najpierw dostrzegalna (u więźnia Keanu) w miejscach zaszczepienia. Nie można ich też uważać za niezwykłych, wiedząc, jak choroba została rozprzestrzeniona przez lancet do szczepienia . W jednym przypadku, zgłoszonym królowej Liliuokokalani, w ten sposób usunięto CAŁĄ SZKOŁĘ NA HAWAJACH , z wyjątkiem jednego ocalałego . Jednak argumenty za zaszczepieniem nie opierają się na eksperymencie dr Arninga, ale na niepodważalnych dowodach wielu renomowanych świadków ze wszystkich części świata oraz na fakcie przyznanym przez patologów, że w odpowiednich warunkach wszystkie choroby bakteryjne można zaszczepić. ”.

„We wszystkich krajach, w których trąd występuje endemicznie, Europejczycy stanowczo sprzeciwiają się szczepieniu limfą pochodzącą z rodzimych źródeł ; i niezależnie od prawa, kiedy nie można uzyskać importowanej limfy, oni i ich dzieci pozostają nieszczepieni. W konsekwencji populacja Europejczyków zaatakowanych trądem jest stosunkowo niewielka i rzeczywiście rzadko występuje, z wyjątkiem żołnierzy, którzy podlegają wojskowej regulacji szczepień ”.

„Prawo wymuszające szczepienia w Indiach Brytyjskich , które nie mają sobie równych ze względu na ich surowość , zostało uchwalone bez zgody i wbrew życzeniom ludzi, których sprzeciw wobec szczepień wynika z wiedzy często zdobywanej przez smutne i gorzkie doświadczenia. Wiedzą, że straszne rozprzestrzenianie się trądu w Indiach i innych krajach jest zbieżne z przedłużeniem okresu szczepień i, jak sądzą, z jego powodu, i wolą stawić czoła prawu z lat siedemdziesiątych, z jego rujnującymi karami sądowymi, a nawet ryzykować niebezpieczeństwo dżungli, gdzie czasami zmuszeni są szukać schronienia dla swoich maluchów, przed niebezpieczeństwem tej ohydnej i niszczycielskiej plagi .Trąd, uznany za nieuleczalny, jest zaszczepiany przez szczepienia (co kiedyś stanowczo zaprzeczano), obecnie niechętnie przyznają się do tego czołowi dermatolodzy ze wszystkich krajów, a także najbardziej doświadczeni szefowie ośrodków dla trędowatych i wydziałów zdrowia publicznego w Indiach Zachodnich, w Ameryce Południowej, Afryce Południowej i na wyspach Sandwich

  • SEPTICEMIA (SEPSIS)

Sepsa, wysoce zagrażająca życiu infekcja, może również wynikać ze szczepień przeciwko ospie prawdziwej.

Higgins (1920) 8 zacytował jedną z najsilniejszych prac popierających szczepienia, które następnie opublikowano, „Acute Contagious Diseases”, autorstwa dr. Welch i Schamberg, Lea Brothers & Co., Filadelfia, 1905, w które zawiera następujące poważne stwierdzenie: „Odnotowano kilka przerażających epidemii posocznicy po szczepieniach; jeden miał miejsce w Stanach Zjednoczonych , jeden w Niemczech i jeden we Francji ”.

W grudniu 1891 roku, kiedyw Launceston na Tasmanii dowiedziałem się, że od 200 do 300 dzieci i dorosłych cierpiało na wrzodziejące obrzęki i ostrą posocznicę , wywołane przez szczepienia zwierząt w 1887 roku”. – William Tebb (1893) 30

  • TĘŻEC (AKA LOCKJAW)

Tężec był kolejną infekcją zagrażającą życiu, która czasami była wynikiem szczepień przeciwko ospie prawdziwej.

Higgins (1920) 8 ponownie zacytował silną propozycję szczepień dr. Welch i Schamberg: „W październiku, listopadzie i grudniu 1901 r. po szczepieniu wystąpiła mała epidemia tężca w Camden w Filadelfii i do pewnego stopnia w pobliskich miastach… Camden miało jedenaście przypadków, a Filadelfia nawet więcej niż ten numer.”

Następnie Higgins zacytował dr Francisa w Biuletynie nr 95, US Hygienic Laboratory, sierpień 1914, wyjaśniając, w jaki sposób zakażenie tężcem może być wywołane przez szczepienie przeciwko ospie na wiele sposobów.: zarodniki tężca były obecne w niektórych seriach szczepionek; lub obecne w środowisku, w tym osoba szczepiąca lub zaszczepiona, gleba, kurz itp., lub wprowadzone później do rany szczepienia przez przypadkowe zadrapanie, otarcie lub wchłonięcie, a wreszcie, „zarazek szczękościsk może już istnieć w ciała, gdy przeprowadza się szczepienie, i wiadomo, że często istnieje jako naturalny lokator lub mieszkaniec zdrowego ludzkiego ciała, w prawie jednej czwartej rasy ludzkiej! Dzieje się tak również w przypadku kilku innych zarazków chorobowych ”. Taka uśpiona obecność jest całkowicie nieszkodliwa, dopóki nie zostanie aktywowana, na przykład w przypadku ropiejącej rany po szczepieniu.

‚Dr. MJ Rosenau, jeden z najlepszych autorytetów w kraju zajmujących się wirusami szczepionkowymi, w swojej ostatniej pracy „Medycyna prewencyjna i higiena” (1914), mówi na stronach 6 i 7: „Wirus szczepionkowy zawsze zawiera bakterie. Nie ma czegoś takiego jak aseptyczny wirus. . . . W wirusie szczepionkowym znaleziono gronkowce , paciorkowce , członków grupy krwotocznej posocznicy oraz, w kilku przypadkach, zarodniki tężca i pałeczki gazowe (trojelitowe?) ”.

  • LISZAJEC

Poniższe informacje są podsumowane z JT Biggs (1912) 7 , Part 12 i William Tebb (1893) 30 :

Niemieccy komisarze wyznaczeni do zbadania katastrofy w Rugii (Niemcy), gdzie 320 osób zostało zarażonych „odrażającą, erupcyjną chorobą skóry” ( Impetigo Contagiosa ) poprzez szczepienie (przy użyciu „limfy cielęcej” z programu rządu niemieckiego), uważali, że przyczyna „” To nie była tylko szczepionka i że to nie był tymol; potem spadają na glicerynę jako prawdopodobną przyczynę” (chociaż wyraźnie stwierdzono, że gliceryna była najczystsza). – Podsumowanie lorda Herschella, Royal Commission, nr 9813”.

Ale oczywiście sama gliceryna NIE spowodowała choroby zakaźnej, a w rzeczywistości pozostała kluczowym składnikiem szczepionek przeciwko ospie w XX wieku, jako rozcieńczalnik i konserwant (który rzekomo zabił niektóre bakterie zawarte w ropie zwierzęcej – ale patrz eksperymenty dr Kleina opisane w rozdziale 101 powyższej książki, które dowiodły, że przynajmniej niektóre bakterie w ropie pozostały przy życiu i dobrze po przechowywaniu w glicerynie, np. bakterie wywołujące różę). Tym, co spowodowało katastrofę w Rugii, była z pewnością sama szczepionka!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

10. CZY KOSZYK SZCZEPIEŃ SPOWODOWAŁ „HISZPAŃSKĄ GRYPĘ” 1918-19?

„Hiszpańska grypa” z lat 1918-19 nie zaczęła się w Hiszpanii, ale raczej w obozie armii amerykańskiej w Kansas w 1918 roku i faktycznie już w latach 1916-17 (podczas I wojny światowej) bardzo podobną tajemniczą chorobę odnotowano wśród Brytyjczyków. wojska obozowały we Francji, a także wśród żołnierzy niemieckich! Lekarze wojskowi mieli problem z podjęciem decyzji, czy nazwać to grypą czy tyfusem 39 . Po wielkiej „pandemii” ci sami lekarze wojskowi nie mieli wątpliwości, że to ta sama choroba, którą obserwowali 2 lata wcześniej. Miał mieszane objawy wielokrotnych szczepionek, które wszyscy żołnierze ze wszystkich stron byli kompulsywnie zaszczepieni i ponownie zaszczepieni!

Pod koniec I wojny światowej w 1918 r. rozpoczęto ogromne kampanie propagandowe wśród ludności cywilnej na całym świecie, wzywając ich do otrzymywania wszystkich dostępnych w tym czasie szczepionek, jednocześnie , aby uchronić się przed wieloma strasznymi chorobami, o których mówi się, że zostały przywiezione do domu przez powracających żołnierzy. Wiele osób postąpiło tak, jak im kazano.

„Biorąc pod uwagę szybkość, nasilenie i śmiertelność tej choroby [odnosząc się do„ hiszpańskiej grypy ”z lat 1918-19], wydaje się , że nie jest to prawdziwa grypa , jak dotychczas była znana, a jej najgorsze przypadki charakteryzują się szybkim i śmiertelne zakończenie, kilkudniowa choroba, złośliwe lub septyczne zapalenie płuc , ropnie w płucach, wydaje się być bardziej związane z bardzo śmiertelną „ dżumą płucną ”, która szalała w Mandżurii po wojnie japońskiej. Podejrzenie to wzmacnia fakt, że głównym zarazkiem znalezionym w przypadkach śmiertelnych jest „paciorkowiec”, który występuje w najgorszych formach „zatrucia krwi” lub „posocznicy”, a także w szczepieniach. . Otóż, zwykłe szczepienia, jak już udowodniono, są same w sobie aktem zatrucia krwi, czystym i prostym, i są tak klasyfikowane w pracach medycznych i statystycznych jako forma „posocznicy”, a powszechnie jeden z zarazków chorobowych W wirusie szczepionkowym znaleziono, wraz z wieloma innymi, paciorkowce, które są głównym zarazkiem występującym we wszystkich złych infekcjach ropnych i ropniach”. — Higgins, CM (1920) HORORS SZCZEPIENIA Ujawniony i zilustrowany  8

Zgodnie z powyższą hipotezą, A 2008 badanie 32 , w którym Anthony Fauci był starszy autor, spojrzał na autopsji wyników wielu tysięcy ofiar „grypy hiszpanki”, i stwierdził, że zdecydowana większość zgonów z powodu bakteryjnego zapalenia płuc od wtórne bakteryjne zakażenia i dotyczyło wielu rodzajów bakteryjnych sprawców . (Z drugiej strony wirus grypy został wyizolowany i przeanalizowany z zaledwie kilku próbek z sekcji zwłok, głównie przez jedną grupę badawczą. Prawdopodobnie w większości przypuszczano, że był to przyczyna pierwotnej infekcji tej pandemii. pandemii wirusy nie zostały jeszcze odkryte, a słowo „grypa” lub „grypa” nie oznacza infekcji wirusowej w przeciwieństwie do, powiedzmy, przeziębienia).

Co najciekawsze, artykuł Fauci omawiał epidemie odry w latach 1917–1918 „w obozach szkoleniowych armii amerykańskiej, w których większość zgonów była wynikiem paciorkowcowego zapalenia płuc lub rzadziej pneumokokowego zapalenia płuc [ 203032 ]. Zgony z powodu zapalenia płuc podczas pandemii grypy w 1918 roku okazały się tak bardzo podobne pod względem patologicznym do niedawnych zgonów z powodu zapalenia płuc spowodowanych epidemią odry, że eksperci uznali je za wynik jednej nowo pojawiającej się choroby: epidemii bakteryjnego zapalenia płuc wywołanego przez dominujące drogi oddechowe agentów [ 203363 ]”.

Innymi słowy, tak zwane „ epidemie odry ” wśród nowych rekrutów były klinicznie niemal identyczne jak pandemia „ hiszpańskiej grypy ” sezon później!

Artykuł Fauci przytaczał wiele badań, z których wynikało, że sam wirus grypy lub infekcja bakteryjna zwykle powoduje niewielką śmiertelność, ale połączenie może być znacznie poważniejsze. Mimo to napisali, że „(t) nadzwyczajna dotkliwość pandemii z 1918 r. Pozostaje niewyjaśniona.

Cóż, wydaje się, że Higgins (i inni) 89 lat wcześniej przedstawił rozsądne wyjaśnienie, ale naukowcy z establishmentu po prostu nie rozważaliby nawet możliwości, że było to połączenie wszystkich szczepionek naraz, z Szczepionki na ospę prawdziwą pełne patogenów bakteryjnych są być może najbardziej niebezpieczne, które razem okazały się zbyt agresywne jako atak na układ odpornościowy wielu ludzi. To, czy wirus grypy spowodował początkową infekcję ofiar, mogło mieć nawet drugorzędne znaczenie.

Szanse ofiar na przeżycie uległy dalszemu dramatycznemu zmniejszeniu z powodu szalenie wysokich dawek ASPIRINY, reklamowanych i oficjalnie zalecanych „tuż przed październikowym wzrostem liczby zgonów”, jak odkryto w artykule badawczym 33 z 2009 roku w Clinical Infectious Diseases , w którym stwierdzono, że „ Znaczną część zgonów można przypisać aspirynie ” z powodu obrzęku płuc, który może wywołać w dużych dawkach.

Inna sprawa, według Eleanory I. McBean, Ph.D., ND , która była na miejscu obserwatorem pandemii z 1918 r. , w swojej książce z 1977 r., Swine Flu Expose , rozdział 2 34 , „Hiszpańska grypa” wykazywały połączone objawy wszystkich różnych chorób, na które ludzie byli szczepieni jednocześnie:

„Wystąpiła wysoka gorączka, skrajne osłabienie, wysypka w jamie brzusznej i zaburzenia jelitowe charakterystyczne dla tyfusu. Szczepionka przeciw błonicy spowodowała przekrwienie płuc, dreszcze i gorączkę, obrzęk, ból gardła zatkanego fałszywą błoną i duszenie się z powodu trudności w oddychaniu, a następnie dyszenie i śmierć, po czym ciało stało się czarne od zastoju krwi, która została pozbawiona tlen na etapach uduszenia. Na początku nazywali to Czarną Śmiercią. Inne szczepionki wywołują własne reakcje – paraliż, uszkodzenie mózgu, szczękościsk itp. ”

W kilku innych książkach wspomniano również o wielu objawach, w tym obfite krwawienie z nosa i ust, zaatakowanie wielu narządów (w przeciwieństwie do zwykłej grypy) itp.

Temat wielokrotnych jednoczesnych szczepień powodujących „hiszpańską grypę” jest sam w sobie wart kolejnego artykułu.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

11. Sama ospa była daleka od tak zaraźliwej, jak nam się każe wierzyć

Można znaleźć wiele cytatów i linków do szczegółowych obserwacji renomowanych lekarzy i lekarzy żyjących w epoce ospy, opisujących, jak trudno było złapać ospę zdrowej osobie, nawet śpiąc w tym samym łóżku co pacjent :

„Ospa jest uważana za jedną z najbardziej zjadliwych chorób zakaźnych i ogólnie uważa się, że osoby narażone są prawie zawsze atakowane, chyba że są chronione przez szczepienie. To jedna z najbardziej zdumiewających przesady, jakie można znaleźć w literaturze medycznej. Z mojego doświadczenia wynika, że ​​bardzo niewiele osób przyjmuje go, gdy jest na nie narażony ”. — JH Tilden , MD ( 1940 ) 35

W rzeczywistości nawet WHO, w swojej „ostatecznej historii” ospy prawdziwej i jej zwalczania, stwierdziła na str. 190: „Chociaż infekcja była czasami związana z obchodzeniem się z nieożywionymi przedmiotami (zarodnikami) i rzadko wydawała się unosić w powietrzu na znaczną odległość (patrz poniżej), zdecydowaną większość przypadków ospy prawdziwej można przypisać kontaktowi twarzą w twarz osoby podatnej z pacjentem z chorobą OVERT, zwykle w pierwszym tygodniu wysypki. Jednak staranne badania laboratoryjne przeprowadzone przez Sarkara i wsp. (1973b, 1974) wykazali, że około 10% osób mających kontakt z domowymi kontaktami z przypadkami ospy zawierało wykrywalne ilości wirusa ospy wietrznej w wydzielinie jamy ustnej i gardła. Tylko u około 10% takich nosicieli rozwinęła się później ospa ”. – Fenner, F. i wsp. (1988) 5

Innymi słowy, według samej WHO tylko 10% z 10%, czyli tylko 1% BLISKICH KONTAKTÓW GOSPODARSTW DOMOWYCH „pacjenta z jawną wysypką ospy” rozwinęło ospę!   Zdecydowanie to izolacja i odizolowanie (wraz z towarzyszącymi im warunkami sanitarnymi) doprowadziły do ​​wytępienia.

Tak więc szczepienie było absolutnie niepotrzebne, nawet jeśli było skuteczne i nieszkodliwe, co w powyższych sekcjach okazało się odwrotne.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

12. CZY OSPA NAPRAWDĘ JEST WYCOFANA?

Wirus małpy, inny członek rodziny ortopoksów, do której należy również ospa wietrzna, ospa krowia, krowianka itp., Został po raz pierwszy zidentyfikowany w 1958 roku wśród małp laboratoryjnych. Rezerwuary dla wirusa obejmują wiele gryzoni.

W artykule 36 BBC z 2004 roku stwierdzono, że zakażenie ospą małpią u ludzi zostało po raz pierwszy odnotowane w 1970 r. PO ZWALCZANIU ospy w Demokratycznej Republice Konga. Nazywali to „ludzką ospą małp”.

Dr Suzanne Humphries w swoim artykule z 2012 roku Herd Immunity: Flawed Science and Mass Vaccination Failures 37 napisała:

„Kiedy dochodzi do zakażenia [ospą małpą] u ludzi, może być klinicznie nie do odróżnienia od ospy prawdziwej, ospy wietrznej i innych przyczyn wysypki pęcherzykowo-krostkowej”. — Przegląd Lancetów. Styczeń 2004. Monkeypox. tom 4. str. 21-25.

„Testy prowokacyjne na zwierzętach były w przeszłości wykorzystywane do określenia różnicy między ospą małpą a ospą prawdziwą. Technika obejmowała zaszczepienie królików i obserwację cech ospy. Początkowo te dwa rodzaje ospy wydają się podobne u królika, ale po kilku dniach ospa małpi wyróżnia się, ponieważ staje się krwotoczna…

„Problem z takimi środkami do rozróżniania polega na tym, że zawsze istniała krwotoczna postać ospy…”

„Kiedy zaprzestano szczepień, nagle zdiagnozowano ospę małpią u ludzi. Podczas wielkich kampanii szczepień brakowało metod diagnostycznych, a wszystko, co przypominało ospę, uznawano za ospę i liczono jako ospę. Różnicowanie nie było priorytetem ”.

Sekwencjonowanie DNA może odróżnić wirusa ospy małp od ospy i innych wirusów ospy, ale nie zostało to zrobione przed eradykacją ospy.

Innymi słowy, małpia ospa mogła być z nami przez cały czas, ale została zaliczona do „ospy prawdziwej” przed zwalczeniem , ponieważ ospa małpia, ospa krowia, infekcje krowianki itp. Są klinicznie nie do odróżnienia (pomimo propagandy propagandy szczepionkowej, która twierdzi, że zakażenie krowianką lub zakażenia krowią u ludzi są mniej poważne).

Dopiero po „wykorzenieniu” choroby podobne do ospy nazywane są małpią ospą, krowią itd.

Miejmy nadzieję, że przynajmniej prawda jest taka, że ​​ospa (variolola) rzeczywiście zniknęła!

Z ciekawości sprawdziłem tożsamość sekwencji wśród wirusów Variola major (ciężka postać ospy), Variola minor (łagodniejsza postać ospy), krowianki, krowianki i ospy małp, używając narzędzia do analizy sekwencji BLAST na stronie https: //www.ncbi .nlm.nih.gov/ .

Dzięki szybkiemu (i bardzo uproszczonemu) porównaniu te dwie formy varioli są najbliżej siebie (99,61% na 99% długości), zgodnie z oczekiwaniami. Każdy z nich jest w ponad 97% identyczny z każdym z pozostałych 3 pokswirusów, a te 3 są również w ponad 97% identyczne. Najwyższa tożsamość wśród tych 3 występuje między ospą małpą a ospą krowią (97,90% na 99% długości). Szczegóły w następujący sposób:

Variola major ( L22579.1 ) vs. Variola minor ( Y16780.1 ), identyczność: 99,61% (obejmujące 99% sekwencji L22579.1 );

Variola major ( L22579.1 ) vs. najbliższy szczep Cowpox ( MK035757.1 ), tożsamość: 97,86% (pokrywająca 99% sekwencji L22579.1 );

Variola major ( L22579.1 ) vs. najbliższy szczep krowianki ( MH341447.1 ), tożsamość: 97,09% (pokrywająca 92% sekwencji L22579.1 );

Variola minor ( Y16780.1 ) w porównaniu z najbliższym szczepem Monkeypox ( KJ642613.1 ), tożsamość: 97,03% (obejmująca 94% sekwencji Y16780.1 );

Variola major ( L22579.1 ) vs. szczep Monkeypox ( KJ642613.1 ), tożsamość: 97,04% (pokrywająca 95% sekwencji L22579.1 );

Szczep krowianki ( MH341447.1 ) kontra szczep krowianki ( MK035757.1 ), tożsamość: 97,60% (pokrywający 97% sekwencji MH341447.1 );

Szczep krowianki ( MH341447.1 ) kontra szczep małpy ( KJ642613.1 ), tożsamość: 97,59% (pokrywająca 91% sekwencji MH341447.1 );

Szczep krowianki ( MH341447.1 ) vs. Variola minor ( Y16780.1 ), tożsamość: 97,15% (pokrywający 91% sekwencji MH341447.1 );

Szczep krowianki ( MH341447.1 ) vs. Variola major ( L22579.1 ), tożsamość: 97,09% (pokrywająca 91% sekwencji MH341447.1 );

Szczep Monkeypox ( KJ642613.1 ) vs. szczep Cowpox ( MK035757.1 ), tożsamość: 97,90% (obejmująca 99% sekwencji KJ642613.1 ).

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

13. DLACZEGO TEORIA SZCZEPIEŃ JEST CAŁKOWICIE BŁĘDNA

Szczepionki przeciw ospie mogły być szczególnie groteskowe, ale teraz staje się coraz bardziej jasne, że WSZYSTKIE SZCZEPIONKI WSTRZYKNIĘTE są oparte na błędnej nauce i błędnym zrozumieniu niezwykle złożonego ludzkiego układu odpornościowego, zgodnie z obecną wiedzą. Stanowi nienaturalną drogę inwazji i powoduje zakłócenie naturalnego rozwoju odporności organizmu, który chronił nas przez eony.

Oto kilka fragmentów artykułu 38 dr Harolda E. Buttrama z 2008 roku , który wyjaśnia to:

„Przed wprowadzeniem szczepionek, komórkowy układ odpornościowy Th1 układu pokarmowego i oddechowego służył jako podstawowy układ obronny, a humoralny układ odpornościowy Th2 w szpiku kostnym pełnił rolę drugorzędną.”

„Istnieje szkoła myślenia, że„ drobne choroby wieku dziecięcego ”z dawnych czasów, w tym odra, świnka, ospa wietrzna i różyczka, które obejmowały  tkanki nabłonkowe skóry, układu oddechowego i / lub przewodu pokarmowego, służyły koniecznemu celowi w wyzwanie, wzmocnienie i ustalenie dominacji komórkowego układu odpornościowego Th1 we wczesnym dzieciństwie. Natomiast obecne szczepionki przeciwko tym chorobom, których celem jest stymulowanie produkcji przeciwciał w szpiku kostnym, omijają komórkowy układ odpornościowy, a tym samym mają tendencję do odwracania ról układu komórkowego i humoralnego, przy czym ten pierwszy cierpi na brak wyzwania… ‚

„Ironią tego jest to, że układ odpornościowy TH1 (komórkowy) jest z natury znacznie skuteczniejszy w radzeniu sobie z infekcjami wirusowymi niż układ humoralny TH2 [57], z pomocniczymi limfocytami T błony śluzowej, które szybko przechodzą w fazę TH1. umożliwiając limfocytom wydzielanie grupy cytokin, które zabijają wirusy i bakterie. Niewątpliwie jest to powód, dla którego odporność na odrę, świnkę, ospę wietrzną i różyczkę wywołaną szczepionką jest przejściowa i wymaga powtórnych szczepień, podczas gdy odporność nadawana przez komórkowy układ odpornościowy przed zaszczepieniem była prawie zawsze stała ”.

„… Ponadto komórkowy układ odpornościowy jest dodatkowo zagrożony… przez silnie hamujące działanie szczepionki MMR [44-46] i innych szczepionek wirusowych”.

„… Wirusy są z natury immunosupresyjne, w przeciwieństwie do infekcji bakteryjnych, które pobudzają układ odpornościowy, o czym świadczy fakt, że infekcje wirusowe generalnie obniżają liczbę białych krwinek w przeciwieństwie do infekcji bakteryjnych, które powodują wzrost liczby białych krwinek…”

‚FA. Imani i K. Kehoe odkryli wcześniej nierozpoznany efekt uboczny inkubując szczepionkę MMR z linią ludzkich komórek plazmatycznych, co spowodowało wzrost ekspresji przeciwciał IgE związanych z alergią, a wtórnie spadek ochronnych przeciwciał IgG. Na podstawie tych ustaleń autorzy doszli do wniosku, że szczepionki wirusowe mogą odgrywać rolę w rosnącej zapadalności na astmę i inne choroby alergiczne … ”

Dr Viera Scheibner, Ph.D. o tym też pisałem .

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

14. DALSZE CZYTANIE:

Krótki przewodnik po sprawie dotyczącej szczepionek przeciwko ospie: http://www.whale.to/a/smallpox_banners.html

Strona główna o rakiecie ospy i indeks: http://www.whale.to/vaccines/smallpox.html

Szczegółowa ekspozycja: http://www.whale.to/a/smallpox_hoax.html

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

15. ODNIESIENIA:

  1. Wright, PF i wsp. (1991), N Engl J Med; 325: 1774-1779 https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJM199112193252504
  2. Perisic A, Bauch CT (2009) PLoS Comput Biol 5 (2): e1000280. https://doi.org/10.1371/journal.pcbi.1000280
  3. Donald A. Henderson (1980) Zwycięstwo dla całej ludzkości https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/202490/WH_1980_May_p3-5_eng.pdf
  4. Epstein, GV i wsp. (1936), Gior. nietoperz. i immunol. 17: 475-483 https://www.cabdirect.org/cabdirect/abstract/19372701391
  5. Fenner, F. i in. (1988), Smallpox and Its Eradication, Światowa Organizacja Zdrowia. https://apps.who.int/iris/handle/10665/39485
  6. Amerykańskie Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom, ospa. Pobrano 6 marca 2010 r. Https://web.archive.org/web/20100306053203/http://www.cdc.gov/vaccines/pubs/pinkbook/downloads/smallpox.pdf
  7. JT Biggs (1912), Leicester: Sanitation versus Vaccination http://www.whale.to/a/biggs.html
  8. Higgins, CM (1920) HORRORS OF VACCINATION EXPOTED AND ILLUSTRATED http://www.whale.to/vaccine/higgins_b.html
  9. Rezolucja Międzynarodowej Ligi Przeciwko Szczepionkom przeciwko szczepieniom 1880 http://www.whale.to/a/navl.html
  10. M. BEDDOW BAYLY MRCS, LRCP [1936 Pamflet] Sprawa przeciwko szczepieniom http://www.whale.to/vaccines/bayly.html
  11. Lilly Loat (1951), Prawda o szczepieniach i szczepieniach http://www.whale.to/a/loat1.html
  12. Charles T. Pearce , MD (1868) Essay on Vaccination http://www.whale.to/a/pearce.html
  13. Alfred R. Wallace (1898) Vaccination A Delusion, Its Penal Enforcement a Crime, POTWIERDZONE OFICJALNYMI DOWODAMI W SPRAWOZDANIACH KOMISJI KRÓLEWSKIEJ http://www.whale.to/vaccine/wallace/comp.html
  14. Walter Hadwen adres MD sprawa przeciwko szczepieniu -an w Gloucesteron Saturday, January 25 th , 1896, podczas epidemii Gloucester Ospa http://www.whale.to/v/hadwen.html
  15. Od redakcji, The Lancet , vol. 353, nie. 9164, 8 maja 1999. https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(99)00080-X/fulltext
  16. LA Parry (1928) British Medical Journal (21/1/1928 s. 116) https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2454407/?page=1
  17. Kalokerinos i Dettman (1977) Second Thoughts on Disease http://www.whale.to/w/kal.html
  18. Broszura z 1921 r. wydana przez NARODOWĄ LIGĘ PRZECIWSZCZEPIENIĄ . Szczepienia a państwo. http://www.whale.to/vaccines/lupton_b.html
  19. Keki R. Sidhwa  ND, DO, DNH (1965) z Heath for All, „The Scare Diseases, maj 1965 http://www.whale.to/vaccines/smallpox8.html
  20. William Tebb (1881) Warunki sanitarne, nie szczepienia, prawdziwa ochrona przed ospą http://www.whale.to/vaccine/tebb1.html
  21. Henry Lindlahr , MD (1922) Rozdział 16 Nature Cure: Philosophy & Practice Based on the Unity of Disease & Cure http://www.whale.to/a/lindlahr16.html
  22. Russell Thacker Trall MD (1855), Nowy Jork, Hydropathic Encyclopedia s96
  23. Charles AR Campbell MD, Résumé of Experiments on Variola , raport dla Bexar County Medical Society, San Antonio, Teksas, USA. http://www.whale.to/a/campbell1.html
  24. Archie Kalokerinos MD (2000) Medical Pioneer of the 20th century, p175 ISBN 0646408526 http://www.whale.to/a/kalokerinos_b.html
  25. Eleanora I. McBean, Ph.D., ND (1977) Swine Flu Expose , rozdział 5: FALSIFIED DEATH CERTIFICATES AND MEDICAL RECORDS http://www.whale.to/vaccine/sf5.html
  26. Amerykańskie Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom, Arkusz informacyjny dotyczący ospy. Pobrano 15 marca 2003 https://web.archive.org/web/20030315050225/http://www.bt.cdc.gov/agent/smallpox/vaccination/pdf/vaccine-overview.pdf
  27. George Bernard Shaw , 9 sierpnia 1944,  Irish Times
  28. W. Scott Tebb MD (1898) Stulecie szczepień i czego to uczy. http://whale.to/a/tebb6.html Rozdział 2Rozdział 3 .
  29. Chr. Charles Schieferdecker MD (1856) tłumaczenie książki dr CGG Nittingera, Zło szczepień.  http://www.whale.to/vaccine/nittinger_b.html
  30. William Tebb (1893) TRĄD I SZCZEPIENIA  http://www.whale.to/v/tebb/complete.html
  31. William Tebb (1884) Obowiązkowe szczepienia w Anglii: z przypadkowymi odniesieniami do obcych państw. http://www.whale.to/v/tebb1/comp.html
  32. David M. Morens, Jeffery K. Taubenberger i Anthony S. Fauci (2008) Dominant Role of Bacterial Pneumonia as a Cause of Death in Pandemic Influenza: Implications for Pandemic Influenza Preparedness. J Infect Dis. 1 października 2008; 198 (7): 962–970. doi:  10.1086 / 591708 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2599911/
  33. Karen M. Starko (2009) Salicylates and Pandemic Influenza Mortality, 1918-1919 Pharmacology, Pathology, and Historic Evidence,  Clinical Infectious Diseases , tom 49, wydanie 9, 15 listopada 2009, strony 1405-1410, https://doi.org /10.1086/606060 https://academic.oup.com/cid/article/49/9/1405/301441
  34. Eleanora I. McBean, Ph.D., ND (1977) Swine Flu Expose , Chapter 2: HISZPAŃSKA EPIDEMIA GRYPY 1918 BYŁA SPOWODOWANA SZCZEPIONKAMI  http://www.whale.to/vaccine/sf1.html
  35. JH Tilden , MD (1940) Impaired Health: Its Cause and Cure (Vol2), A Repudiation of the Convention Treatment of Disease. 2 nd edition. http://www.whale.to/a/tildenvol2.html
  36. BBC, 9 stycznia 2004. Nowe ostrzeżenie o zagrożeniu ospą małpą http://news.bbc.co.uk/2/hi/health/3380177.stm
  37. Suzanne Humphries MD (2012) Herd Immunity: Flawed Science and Mass Vaccination Failures   http://www.whale.to/c/herd_immunity.html
  38. Harold E. Buttram, MD, Aktualne programy szczepień dziecięcych: przegląd z naciskiem na szczepionkę przeciwko odrze, śwince i różyczce (MMR) i jej osłabianie śluzówkowego układu odpornościowego. Medical Veritas 5 (2008) 1820-1827 http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.612.7602&rep=rep1&type=pdf
  39. Michael Worobey i in., Początki wielkiej pandemii.  Ewolucja, medycyna i zdrowie publiczne , tom 2019, wydanie 1, 2019, strony 18–25, https://doi.org/10.1093/emph/eoz001

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Maggie Zhou uzyskała tytuł doktora na Uniwersytecie Wisconsin – Madison w 1997 roku i przez kilka lat pracowała jako biolog obliczeniowy. Obecnie jest niezależnym poszukiwaczem prawdy.

Opublikowano za: https://stateofthenation.co/?p=66692

Comments

  1. uzytkownik444 says:

    Bardzo dziękuję za ten artykuł. Pozdrawiam twórców strony i czytelników.

Wypowiedz się