Dr Ryszard Ślązak W  poprzednich kilku artykułach zamieszczonych  na lamach naszego dwumiesięcznika ‘Realia’ o transformacji i o zbywaniu narodowego majątku przemysłowego przedstawiliśmy je w szerokim analitycznym naświetleniu. Aspekt  przekształceniowy został przedstawiony w pospiesznej prywatyzacji, przemilczanej prywatyzacji oraz w narzuconym doradztwie, a ostatnio w kumoterskim doradztwie .Całość zagadnienia prywatyzacyjnego, które  ze względów walutowo-kursowych musiało być podzielone na dwa okresy oraz z konieczności technicznej nie mogliśmy zaprezentować jednocześnie ich w całości. Do okresu pierwszego przyjęto czasokres funkcjonowania starego złotego i ówczesne kursy dewizowe złotego za dolara, które porównawczo nie mogą być stosowane z okresami późniejszymi. Takie porównywanie dawałoby mylny obraz i mylne wnioski wprowadzające  analityka w błąd. Ze względów technicznych pewną luką analityczną dotychczas  zamieszczonych opracowań, był brak wykazu przedsiębiorstw/spółek objętych procesem prywatyzacyjnego zbycia, o jakiej wartości zostały zbyte poszczególne przedsiębiorstwa/spółki, jak też brak wykazu zlikwidowanych w tym okresie 1 214 przedsiębiorstw/spółek. Nadrabiamy niejako to opóźnienie  również na liczne prośby naszych profesjonalnych czytelników, podając listę sprzedanych w tym okresie, w całkowitym lub częściowym pakiecie akcji lub udziałów przedsiębiorstw/spółek wraz z wartością  po jakiej zostały one zbyte. Ten pierwszy okres  prywatyzacyjny lat 1990-94 charakteryzował się pewną odmiennością od okresów przyszłych. Został on  rozpoczęty bez uprzedniej i należytej wyceny majątku narodowego, głownie przedsiębiorstw przemysłowych, budowlanych, transportowych, kolejowych, handlu zagranicznego, a nawet rolnych czy usługowych, których wycena powinna być najpierw wykonana przed jakąkolwiek późniejszą decyzją prywatyzacyjną, i to już w roku 1990 i 1991. Taka jakby pozorowana wycena przedsiębiorstw/spółek w tym pierwszy okresie prywatyzacyjnym była, co prawda, dokonywana niemal jednocześnie z decyzją prywatyzacyjną i do takich wycen majątku narodowego były angażowane jakby po cichu i niemal wyłącznie różnorodne firmy zagraniczne. W stosunkowo wielu przypadkach byli to nawet późniejsi nabywcy naszych przedsiębiorstw/spółek, które wcześniej jakby dla siebie nieomylnie wyceniali. Wyceny wartościowej dokonywali instytucjonalni doradcy zagraniczni dla wszystkich naszych ówczesnych dwudziestu branż przemysłowych i poszczególnych  przedsiębiorstw/spółek przyporządkowanych danej branży przemysłowej. Skoro były takie wyceny dla całych branż i należących do nich przedsiębiorstw/spółek to musiały one dla pewnej liczby ówczesnych przedsiębiorstw/spółek wyprzedzać decyzje prywatyzacyjne, bo wszystkich zakładów nie można było nawet przy najlepszej woli, sprzedać  jednocześnie, choćby ze względu na silny opór społeczny ówczesnego świata pracy najemnej.        Z tych względów koszty doradztwa prywatyzacyjnego w latach 1990-94 aż w 169 przypadkach ujętych w tabeli wyprzedzają decyzje prywatyzacyjne, a tym samym i wpływy finansowe z późniejszej sprzedaży tych i innych przedsiębiorstw. Poprzednio prezentowaliśmy już jakie i które zagraniczne, a sporadycznie nawet i krajowe podmioty gospodarcze pełniły funkcje doradców prywatyzacyjnych doradzających  ministrom skarbu i władzom niższego stopnia w okresie nawet pierwszych siedmiu lat transformacji prywatyzacyjnej to jest w latach 1990-96 przy zbywaniu różnych narodowych przedsiębiorstw/spółek.       Z prezentowanych w tabeli danych wynika również, że na ujętych 309 zbywanych przedsiębiorstw/spółek, aż w 140 przypadkach, to jest w 45 procentach uzyskano tylko częściowe … Czytaj dalej MAJĄTEK PRZEMYSŁOWY ZBYTY W LATACH 1990-94