Józef Piłsudski – likwidator polskiej armii

Piłsudski i LewickaNiewątpliwie żydo-reżim III RP czuje się spadkobiercą żydo-sanacyjnej II RP. I tak jak żydo-masoneria dokonała przewrotu w 1926r., tak żydowska V kolumna przejęła władzę w latach 1980/90. Za każdym razem likwidacja polskich rządów miała wsparcie Międzynarodowego Żydostwa z USA i Wlk.Brytanii.

(zdjęcie przedstawia obraz olejny: J.Piłsudski i E.Lewicka)

Chcemy przypomnieć PT Czytelnikom interesujący tekst Jana Bodakowskiego o żydo-sanacyjnym dyktatorze J.Piłsudskim. Tekst wydaje się nam tym ciekawszy, że polityczna postawa Autora (zdjęcie poniżej), której nie popieramy, wskazuje, iż Autor ulega propagandzie tych samych światowych żydowskich sił, które stały za zamachem stanu J. Piłsudskiego w 1926r. – paradoksalnie czyni to tekst bardziej wiarygodnym.

Redakcja WPS

Bodakowski

Jan Bodakowski: Józef Piłsudski likwidator polskiej armii

Bodakowski 2Autor

Podczas II wś miliony Polaków zostało zabitych, pół Polski zostało przyłączone do ZSRR, Polska przez pół wieku była pod komunistyczną okupacją, zniszczono zabytki kultury polskiej i polskie środowisko, całe pokolenia Polaków zostały zdemoralizowane. Przyczyną wrześniowej klęski była realna likwidacja potencjału zbrojnego polskiej armii dokonana przez Józefa Piłsudskiego i jego klikę polityczną. Pomimo to dziś pomniki Piłsudskiego straszą na centralnych placach polskich miast. Demokratyczne władze Polski czczą człowieka który zlikwidował w Polsce demokracje, wolność słowa, kapitalizm i wolny rynek. Miliony Polaków wierzą w mit Piłsudskiego.

Armia Hallera i tworzenie się niepodległej Polski
We Francji po I wś generał Haller przy politycznym wsparciu polityków narodowej demokracji Ignacego Paderewskiego i Romana Dmowskiego stworzył 100.000 armie. Armia Hallera składała się z 25.000 polonusów z USA (USA odebrała wszelkie prawa kombatanckie i ubezpieczenia zdrowotne polonusom którzy przystępowali do Armii Hallera) i 75.000 polskich jeńców z armii niemieckiej i austriackiej. Armia Hallera wyposażona była w ogromną ilość broni (700.000 karabinów, duże ilości amunicji, kilka tysięcy karabinów maszynowych, 4.000 dział i haubic, 250 czołgów, 3.500 pojazdów mechanicznych, 7 nowoczesnych eskadr lotniczych, 10 pociągów pancernych) i materiałów niezbędnych do walki (kompletne warsztaty wojskowe, 7 w pełni wyekwipowanych szpitali wojskowych, mundury, buty i inne materiały). Broń i wyposażenie warte były 800 milionów dolarów. Armia Hallera przybyła do Polski, 383 pociągami, wiosną 1919 roku. Armia Hallera stała się postawą armii polskiej i obrony polskiej w wojnie z bolszewikami (Norman Davis opisując wojnę polsko bolszewicką umniejszał rolę Armii Hallera). Wartość Armii Hallera była większa niż cały polski budżet. W latach 1919-1920 Polacy stworzyli nowoczesna armie liczącą 737 tysięcy żołnierzy.

Niemcy mający pod koniec I wś 1.000.000 żołnierzy na ziemiach polskich (oraz 9.373 żołnierzy Polnische Wehrmacht) zainstalowali u władzy swojego niezwykle lojalnego wobec nich agenta Józefa Piłsudskiego który dysponował siłą 30.000 niewyszkolonych i słabo uzbrojonych legionistów. Piłsudski nie miał poparcia wśród Polaków, by zachować swoją pozycje opóźniał przybycie (stanowiącej dla niego zagrożenie) Armii Hallera do Polski (czym narażał istnienie odradzającego się państwa otoczonego przez wrogie mu kraje i narody). Po przybyciu wiosną 1919 roku Armii Hallera została ona rozwiązana przez nieliczącego się z potrzebami odradzającego się państwa i zainteresowanego własnym interesem politycznym Piłsudskiego (w pośpiechu jej żołnierzy mobilizowano podczas wojny z bolszewikami anulując decyzje Piłsudskiego).

Wojna polsko bolszewicka
25 kwietnia 1919 roku Józef Piłsudski bez konsultacji i zgody sejmu zaatakował Rosje bolszewicką oraz wplątał słabą odradzającą się Polskę w wojnę która mogła doprowadzić do likwidacji Polski i przyłączenia ziem polskich do komunistycznego imperium. Polacy byli przeciwni ekspansji na wschód i osłabianiu odradzającego się państwa. Piłsudski rozkazał inwazje na ZSRR pomimo że polska armia nie posiadała: wywiadu, łączności. Sam Piłsudski nie maił ściśle określonych celów ani pełnej kontroli nad armią, rozpoczął atak nie informując sztabu generalnego i przejmując osobiste dowodzenie nad tysiąc kilometrowym frontem. Podjęcie tak odważnych decyzji ułatwiło mu zapewne nie posiadanie żadnego wykształcenia wojskowego. Sowieci w pierwszej chwili bez walki wycofali się z Kijowa, potem nastąpił sowiecki kontratak i histeryczny odwrót Polaków (polskie odziały nie miały ze sobą żadnej łączności, w polskiej armii zapanował chaos).
Główny ciężar obrony Polski ponosili Hallerczycy. Piłsudski podczas działań wojskowych dowództwo odbierał wykształconej kadrze i oddawał swoim kumplom legionistom pozbawionym wykształcenia i doświadczenia (doskonale opisywały to raporty misji francuskiej armii).

W obliczu bolszewickiego zagrożenia Piłsudski załamał się psychicznie i miedzy 10 a 13 sierpnia 1920 roku na ręce Witosa złożył rezygnacje. Po rezygnacji uciekł do kochanki do Bobowa leżącego w zachodniej Polsce. Rezygnacja Piłsudskiego z dowództwa uratowała Polskę. Po latach Piłsudski zmyślił swoje przygody i opisał je z talentem w broszurze „Rok 1920”. Bitwą warszawską zwycięsko dowodził szef sztabu głównego Rozwadowski. Piłsudski w dniach po bitwie warszawskiej nie był świadomy polskiego zwycięstwa. Niestety po zwycięstwie Piłsudski powrócił do aktywnej działalności. Po rezygnacji z dowodzenia całością polskich sił zbrojnych Piłsudski pozostał dowódcą polskich oddziałów znajdujących się pod Puławami, wstrzymywał marsz wojsk polskich i uniemożliwił polskiej armii rozgromienie bolszewików (tylko dzięki Piłsudskiemu Armia Czerwona i ZSRR przetrwały).

Armia niepodległej Polski
W wyniku rządów i reform narodowca Grabskiego gospodarczych przeprowadzonych przez narodowych demokratów i ludowców z PSL „Piast” II RP miała w 1925 piątą armie europejską. Równocześnie narodowcy i ludowcy zmodernizowali wojsko polskie, stworzono artylerie (we Francji zakupiono 900 dział). W wojsku służyło 300.000 żołnierzy, sprawne dowodzenie umożliwiło odejście z armii piłsudczyków nie posiadających wykształcenia wojskowego. Polskie lotnictwo wojskowe dowodzone przez generała Zagórskiego było drugim światowym lotnictwem i miało więcej samolotów niż w 1939 roku. Polskie lotnictwo w 1925 roku dysponowało 400 myśliwcami, 350 samolotami wsparcia, 100 bombowcami, 250 samolotami treningowymi. W 1925 roku Polska była w Europie drugą potęgą militarną. W 1926 roku armia polska miała więcej samolotów niż w 1939 (po 13 latach dyktatury Piłsudskiego i jego kliki, piłsudczycy byli przeciwni lotnictwu i broni pancernej co doprowadziło do klęski 1939 roku). Za rządów endecji planowano systematyczne unowocześnianie armii polskiej i jej rozrost do 1.500.000 ludzi (budżet II RP było na to realnie stać).
Tworzenie polskiej armii wspierała finansowo Francja. W latach 1918-1919 , 1924-1926, Francja przekazała Polsce 1.000 nowoczesnych samolotów, 1.650 silników samolotowych, 900 dział i duże ilości innej broni. Broń przekazana z Francji warta była 80.000.000 dolarów, Polacy mieli za nią zapłacić Francji tylko 17 milionów dolarów.

Zniszczenie armii polskiej przez dyktaturę Piłsudskiego
Osiągnięcia II RP Polacy zaprzepaścili ulegając puczowi Piłsudskiego. Pucz Piłsudskiego sfinansowany został przez Wielką Brytanie, imperium brytyjskie wsparło Piłsudskiego bo chciała słabej Polski niedolnej do wzmocnienia Francji (wszystko to gwarantowała dyktatura Piłsudskiego). Do puczu Piłsudski przygotowywał się kilka lat (na drodze demokratycznej Piłsudski nie był zdolny do przejęcia władzy, bo nie miał poparcia społecznego). Zamach Piłsudskiego rozpoczęty 12 maja 1926 roku pociągnął za sobą 860 zabitych, 1500 rannych. Pucz był przeprowadzony bardzo skromnymi siłami (piłsudczycy mieli kontrole tylko nad niewielką częścią polskiej armii). Stronnicy Piłsudskiego swój sukces zawdzięczali PPS która kontrolowała PKP (w PKP zatrudniano tylko socjalistów) i nie dopuściła do transportu sił wiernych legalnemu rządowi (kolej była jedynym środkiem transportu, drug bitych nie było). Kolejarze z PPS rozkręcili tory i wykoleili pociągi.

Po zamachu majowym parlament nie mógł kontrolować wydatków wojskowych. Piłsudczycy zahamowali rozwój (wręcz zniszczyli) lotnictwa, broni pancernej, odziały techniczno inżynieryjne, saperów, łącznościowców. Sanacja inwestowała w kawalerie (którą na całym świecie likwidowano) ponieważ Piłsudski zdecydował że polskie siły zbrojne mają opierać się na kawalerii (było to działanie sprzeczne z polityką krajów ościennych które uzbrajały się w ciężką broń pancerną i likwidowały kawalerię łatwą do zniszczenia przez oddziały pancerne i lotnictwo). Dla piłsudczyków nie miało żadnego znaczenia że nowoczesna armia była wielokrotnie tańsza w utrzymaniu niż utrzymanie kawalerii (II RP ponosiła ogromne koszty utrzymania kawalerii). Piłsudczycy nie zadbali o zapasów na wypadek wojny (magazyny zalegał złom z I wś). Piłsudski z marginalizował sztab generalny (zajmujący sie przygotowywaniami na wypadek ewentualnej wojny), funkcje sztabu generalnego miał przejąć Główny Inspektor Sił Zbrojnych (niestety GISZ nic nie robił i Polska nie była przygotowana do wojny).
W armii przeprowadzono czystkę. Dotychczasowa wykształcona kadra została przez piłsudczyków usunięta z armii, uwięziona lub wymordowana. Miejsce wykształconej kadry zajęli piłsudczycy bez wykształcenia. Piłsudski zlikwidował Akademie Wyższych Studiów Wojskowych (piłsudczycy nie mieli żadnego wykształcenia więc nie byli zainteresowani istnieniem szkoły oferującej wyższe wykształcenie). Wyższa Szkoła Wojskowa straciła swoją niezależność, ograniczono jej program, zlikwidowano w niej przedmioty ogólne, zapewniono piłsudczykom przyjęcia bez egzaminów i ukończenie szkoły bez zaliczania przedmiotów, usunięto wykładowców którzy nie chcieli promować niewykształconych piłsudczyków.

Nowa wierna Piłsudskiemu kadra składająca się z lojalnych ale niewykształconych otrzymała co roczne 50% gigantyczne podwyżki (pensje piłsudczykowskiej kadry oficerskiej były w przeliczeniu na dewizy większe niż pensje oficerów w Francji i USA, kilkanaście razy większe od średnich pensji w Polsce). Płace piłsudczykowskiej kadry były trzecią pozycją w budżecie państwa, były większe niż zsumowane wydatki 6 ministerstw (robót publicznych, finansów, opieki społecznej, spraw wewnętrznych i sprawiedliwości), równe wspólnym wydatkom kolejnych sześciu ministerstw (spraw zagranicznych, przemysłu, handlu i rybołówstwa, reformy rolnej, komunikacji, poczty i telegrafów). Nigdzie na świecie budżet państwa nie był tak skonstruowany jak w II RP pod dyktaturą sanacji. Oficerowie prócz gigantycznych pensji dostawali ogromne finansowe nagrody, oraz dorabiali gigantyczne pensje w administracji. Wydatki na pensje kadry objęte były tajemnicą państwową. Podwyżki płac dla piłsudczykowskiej kadry pochłonęły w ciągu 13 lat dyktatury 1.425.200.000 zł (234 miliony dolarów). Pieniądze te starczyły by na stworzenie w II RP armii większej i nowocześniejszej niż armia nazistowskich Niemiec.
Początkiem polskiego lotnictwa wojskowego były samoloty dostarczone w 1919 roku przez Armię Hallera. Dzięki rządom prawicy polskie lotnictwo w 1926 roku było drugim światowym lotnictwem (w 1926 roku Francja posiadała 1400 samolotów, Polska 852, USA 594, Wielka Brytania 577, Japonia 548, ZSRR 500, Włochy 500). Polskie lotnictwo wojskowe było potęgą dzięki generałowi Zagórskiemu.
Generał Zagórski (bohater 1920 roku) po zamachu majowym został został zabity przez piłsudczyków (przed śmiecia był torturowany w lokalu Strzelca), przyczyną mordu było posiadanie przez niego dowodów współpracy Piłsudskiego z wywiadem niemieckim. Sanacja albo zakazywała o nim wspominać albo go szkalowała. Inni przeciwnicy sanacji byli przez piłsudczyków mordowani w Forcie Legionów.

Piłsudski po przejęciu władzy unieważnił wszelkie zamówienia na nowe samoloty, rozbił istniejące półki lotnicze (żołnierzy wysłał do piechoty i kawalerii). W 1926 roku nastąpiła realna likwidacja lotnictwa wojskowego, zgodnie z poleceniem Piłsudskiego lotnictwo miało służyć tylko obserwacji. Piłsudski niszczył lotnictwo pomimo że wszystkie okoliczne kraje rozwijały lotnictwo (nawet Litwa, Łotwa, Estonia, miały większe lotnictwo niż Polska).
Pucz Piłsudskiego poparł generał Kazimierz Sosnkowski (marksista, działacz PPS, odpowiedzialny za akcje terrorystyczną w kościele Wszystkich Świętych w 1905 roku, akcje która doprowadziła do rzezi Polaków). Na zlecenie Piłsudskiego Sosnkowski znacjonalizował Polskie Zakłady Inżynierskie i zorganizował w nich montownie Fiata (w montowniach montowano kilkaset aut rocznie, były one trzy razy droższe niż w innych krajach). Równocześnie Piłsudski odrzucił propozycje firmy Ford. Ford proponował że zbuduje w Polsce przemysł motoryzacyjny i sieć dróg (której Polska była pozbawiona). Sosnkowski od 1926 roku do 1935 roku był przewodniczącym Komitetu Uzbrojenia i Sprzętu Wojskowego, był więc odpowiedzialny za uzbrojenie polskiej armii.
W 1928 Piłsudski zlikwidował odziały łączności i zmniejszył oddziały saperów.

Piłsudski po zamachu majowym zdecydował się na zerwanie współpracy militarnej z Francją. Współpracę ta po I wś została u koronowana 19.02.1921 roku polsko francuską umowa wojskową o wzajemnej pomocy w wypadku agresji Niemiec lub Rosji. Francja zobowiązywała się dozbroić polską armię i lotnictwo, zobowiązania Francji opiewały na gigantyczne kwoty. Francuska misja woskowa, i polska we Francji, podobnie jak sztaby generalne rozpoczęły współpracę. Francja doświadczona przez I wś (podczas wielkiej wojny zginęło 6 milionów Francuzów z pośród 50 milionów obywateli) chciała mieć w Polsce silnego sojusznika. Francja była producentem najlepszej broni pancernej (Polacy otrzymywali ją za darmo podczas gdy USA musiały ja kupować). Francuzi mieli największe lotnictwo wojskowe. Niestety w Polsce po zamachu majowym władzę przejął pro niemiecki obóz Piłsudskiego, ambasador Polski we Francji Beck sprzedawał francuskie tajemnice wojskowe Niemcom (po wydaleniu z Francji Piłsudski go awansował). Po przewrocie Piłsudski zdecydował o zerwaniu współpracy z Francją, odwołał polską misje wojskową z Francji, wydalił francuską misje wojskową z Polski, unieważnił wszystkie umowy o dostawie broni francuskiej do Polski, wyrzucił francuskich wykładowców z polskich szkół wojskowych. W 1932 roku Piłsudski mianował Becka ministrem spraw zagranicznych. W 1934 Polska zawarła pierwszy pakt o nieagresji z Niemcami, inicjatorem paktu był Piłsudski. Pakt wymierzony był w bezpieczeństwo Francji i szkodliwy dla bezpieczeństwa Polski. Pakt był ukoronowaniem współpracy Piłsudskiego z Niemcami. Francja nawet po podpisaniu paktu polsko niemieckiego proponowała Polsce dozbrojenie polskiej armii i przywrócenie współpracy armii polskiej z armią francuską. Piłsudski odmówił pomimo że nowoczesna broń z 1919 roku w którą uzbrojona była polska armia w 1934 była już przestarzała a polska armia wymagała przezbrojenia. Dodatkowo rządy Piłsudskiego doprowadziły do zniszczenia polskiego przemysłu (i uniemożliwiły jego rozwój) oraz ogromnego deficytu budżetowego. Pomimo deficytu budżetowego Piłsudski odrzucił propozycje kredytu wojskowego z Francji w wysokości 3 mld Franków (ówczesnych 690 milionów złotych, 131 milionów dolarów), kredytu niezbędnego do uzbrojenia polskiej armii.

Od 1935 do 1939 roku Polska mogła odbudować swoje siły zbrojne. Francja chciała Polsce dać 130 milionów dolarów kredytu na zakup uzbrojenia (za te pieniądze Polska miała by większą ilość uzbrojenia niż mieli Niemcy w 1939 roku, w 1939 Niemcy mieli tylko 900 bombowców i 210 myśliwców). W 1935 roku polski wywiad donosił o ogromnych zbrojeniach w Niemczech i ZSRR. Pomimo to do 1939 roku piłsudczycy upierali się że lotnictwo i nowoczesna broń nie są Polsce potrzebne.
W 1938 roku sanacja wraz z nazistowskimi Niemcami dokonała rozbioru Czechosłowacji. Piłsudczycy przekazali Niemcom czeskie fabryki broni i nowoczesne uzbrojenie czeskiej armii (tę broń Niemcy wykorzystali przeciw Polsce w 1939 roku). Wszystko wskazywało że polska jest lojalnym sojusznikiem nazistowskich Niemiec. Nawet w 1938 roku sanacja odmawiał współpracy z Francja.
Pierwszego września 1939 Polska miała: 23 dywizje piechoty, 388 przestarzałych samolotów i 26 nowych. Lotnictwo nie miało jednolitego dowództwa, podlegało kawalerii i piechocie. Armia polska nie miała wspólnej łączności, łączność i saperzy byli w stanie szczątkowym. Nie było praktycznie artylerii przeciw lotniczej (niewielkie ilości armat przeciw lotniczych podporządkowane były piechocie, reflektory znajdowały się pod dowództwem saperów). Armia nie była zmotoryzowana. Nie było ciężkiej artylerii, armaty pochodziły z I wś. Zapasy amunicji wynosiły 37% normy pokojowej. Dzięki Piłsudskiemu i Sosnkowskiemu Hitler zajął prawie całą Polskę w ciągu dwu tygodni.

W trakcie wojny obronnej we wrześniu 1939 całe dowództwo i władze składające się z piłsudczyków pozostawiły walczącą polską armie na pastwę agresorów i uciekły za granice. (str.187) „ W 1939 roku Polska nie miała ani jednego nowoczesnego samolotu myśliwskiego, ani jednego nowoczesnego czołgu, ani jednego działa dalekonośnego, ani jednego ciężkiego działa przeciw lotniczego”. Pierwszego września 1939 Niemcy zaatakowały Polskę bardzo małymi siłami (rzekoma siła Niemiec był kłamstwem nazistowskiej propagandy). Kiepska niemiecka armia wygrała z bezsilna polska armią. Jedyne nowoczesne czołgi użyte w agresji na Polskę Niemcy zdobyły dzięki uprzejmości sanacji podczas aneksji Czech w 1938 roku.

Dyktatura Piłsudskiego

W 1919 i 1922 miały miejsce jedyne wolne wybory w II RP. Po obaleniu demokracji, i wprowadzeniu dyktatury Piłsudskiego, w 1926 roku, piłsudczycy obieli wszystkie najważniejsze stanowiska w administracji, policji i sądach.
W 1927 roku na dwa lata zawieszono nietykalność sądów. Do czerwca 1928 usunięto wszystkich nie lojalnych wobec dyktatury sędziów, na ich miejsca nominowano piłsudczyków.
Wbrew konstytucji i Stanowisku Sadu Najwyższego szefem Państwowej Komisji Wyborczej został piłsudczyk S. Car. Wybory. „Wybory” kontrolowali policjanci, pilnujący nocą urn wyborczych (co umożliwiało fałszowanie kart wyborczych zgodnie z oczekiwaniami sanacji awansującej lojalnych policjantów). Polacy bojkotowali „wybory”. Dzięki bojkotowi i fałszowaniu wyborów większość w parlamencie zdobył sanacyjny BBWR.

W 1935 zmieniono konstytucje. Konstytucja kwietniowa uchwalona została bez wymaganej większości. W latach 1937-1939 przeprowadzono serie wyborów samorządowych, piłsudczycy kontrolowali je i fałszowali (pomimo tego endecja wygrywała na wsi).
Już w pierwszym roku dyktatury sanacja zdefraudowała 25% budżetu. Chęć ukrycia defraudacji była jedną z przyczyn urządzenia przez Piłsudskiego kampanii nienawiści wobec wlanych przeciwników politycznych.
10 października 1930 sanacja zatrzymała 70 opozycyjnych posłów, w drodze do więzienia w Brześciu zostali brutalnie pobici. Piłsudczycy zorganizowali obóz koncentracyjny dla przeciwników politycznych w Berezie Kartuzkiej. Podczas demonstracji policja zabijała przeciwników politycznych rządu.

Zniszczenie polskiej gospodarki przez Piłsudskiego

Za rządów prawicy wybranych w demokratycznych wyborach Polska rozwijała sie gospodarczo (w 1924 wszedł do użycia złoty polski). Po wprowadzeniu dyktatury (w latach 1926-1935 Józefa Piłsudskiego, 1935-1939 jego kolegów) trwał proces niszczenia polskiej gospodarki. By ukryć fakty sanacyjna klika utajniła wszystkie budżety. Za rządów Piłsudskiego z budżetu państwa zdefraudowano 3,7 miliarda złotych (700 milionów dolarów), po śmierci Piłsudskiego kolejne 3,31 miliarda złotych (599 milionów dolarów), Pieniądze ukradzione lub zmarnowane przez piłsudczyków można było przeznaczyć na uzbrojenie polskiej armii (polska armie można było uzbroić też na kredyt).

Walka sanacji z polską edukacją
W celu indoktrynacji piłsudczycy stworzyli dla młodzieży gimnazjalnej i licealnej organizacje „Straż Przednia” a dla studentów „Legion Młodych”. By utrudnić młodzieży polskiej dostęp do szkół Piłsudczycy podnieśli czesne w szkołach średnich z 50 do 300 złotych. Podobnie podniesiono czesne na uniwersytetach. Wszystko to miało na celu zniszczenie dorobku narodowej demokracji dzięki której rządom w 1925 roku w II RP studiował większy odsetek młodzieży niż we Francji, Szwecji, Belgii i Wielkiej Brytanii. Owocem dyktatury piłsudczyków był spadek odsetka studiującej młodzieży (Polska spadła z pierwszego miejsca na ostatnie). 33% młodzieży nie było stać na studia. W 1933 piłsudczycy zlikwidowali autonomie uniwersytetów oraz 10% katedr na uczelniach wyższych, wszelkie decyzje piłsudczyków podyktowane były potrzebami politycznymi.
W 1937 i 1938 na polskich uniwersytetach wybuchły protesty przeciw dyktaturze piłsudczyków. Studenci walczyli o autonomie uniwersytetów. Protest studentów został krwawo stłumiony przez policje.

Bibliografia: Tadeusz A, Siedlik „Z historii Polski 1900-1939. Klęska demokracji.” Context 1997

za: http://prawica.net/node/12977

22 responses to “Józef Piłsudski likwidator polskiej armii

WYBRANE KOMENTARZE

Dariusz Kosiur

16 Maj 2015 o 15:10

Tajny pakt Lenin-Piłsudski
Wojna polsko-bolszewicka i bitwa warszawska z sierpnia 1920 roku to wciąż jeden z bardziej zagadkowych epizodów najnowszej historii Polski. Jeszcze mniej znana w wydarzeniach lat 1919-1921 pozostaje rzeczywista rola Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego. W dwóch kluczowych momentach tamtych zmagań świadomie wsparł on bowiem bolszewików i sowiecką władzę w Rosji.
https://marucha.wordpress.com/2014/06/30/tajny-pakt-lenin-pilsudski/

Maniek

16 Maj 2015 o 23:10

…anonimowy – kogo ty tu lansujesz?…nastepnego rzytka? – scenariusz jest taki – ble!…ble!…ble! – i do koryta przychodzą pis-dzielcy!~…bojkot TOTALNY!! – niech p.rezydętem zostanie komorowski i dupki z po – bo to skonsoliduje Naród!…Duda i inne palanty – powtórzą scenario z 1980 roku!!…JESIEN POKAŻE PRAWDE!…NIE SŁUCHAJCIE TEGO kmiota!!…PIS-dzielcy – to dalszy rabunek Polski!!… https://uderzwfalsz.wordpress.com/2015/05/13/pis-syjonistyczna-partia/?blogsub=confirming#blog_subscription-2

anonimowy

17 Maj 2015 o 08:40

Przepraszam jeśli kogoś nieświadomie uraziłem tym wpisem, ale nie miałem złych intencji. Może w tej sprawie, jestem mniej świadomy niż pan Maniek (mamy inny sposób myślenia i interpretacji wydarzeń), ale to nie powód, żeby mnie obrażać. Co do tego pana z filmu, to nikogo nie lansuje. Od dawna zachowuje się podejrzanie i wygląda zresztą też.
To może podam inny link, żeby nie wyjść na pro-żydowskiego :
http://wolna-polska.pl/wiadomosci/i-od-nowa-polska-ludowa-2015-05

maniek

16 Maj 2015 o 23:19

…a co tu jest niejasnego?…masonski arschloch – przywieziony w teczce cysorza – został jak kalkstein-kaczynski „bochaterem” otumanionego polactfa…

Józef Piłsudski

KOMENTARZ: Toronto 12 maja 2014

PONURA PRAWDA O JÓZEFIE PIŁSUDSKIM.

Józef Piłsudski uważał się za Litwina, — a o Polsce i Polakach wypowiadał się z pogardą.

Piłsudski był tajnym agentem Austrii i Niemiec i wypełniał polecenia swoich austriackich i niemieckich promotorów — i tak rozpoczęła się „kariera” J. Piłsudskiego, który z feldfebla (austriackiego podoficera) został mianowany na generała przez Niemców, nie posiadając dyplomu ukończenia uczelni wojskowej, ani odpowiedniej wiedzy z wojskowości i dowodzenia.

Piłsudski wielokrotnie działał na szkodę Polski i Polaków — o czym nie piszą oficjalne źródła propagandowe i sprawił, że Polska była strefą wpływów: niemieckich, masonerii i międzynarodowego żydostwa, — i potwierdzeniem tego jest zwalczanie polskich narodowców i narodowego charakteru państwa polskiego oraz przewrót majowy w 1926r — usunięcie legalnego rządu czyli — DYKTATURA Piłsudskiego.

Choroby J .Piłsudskiego:

  1. Antypolonizm polegający na kolaboracji z wrogami Polski, — głównie Niemcami, masonerią, komunistami i żydostwem — oraz odmowa pomocy zbrojnej POWSTAŃCOM LWOWSKIM i POWSTAŃCOM WIELKOPOLSKIM, a także pozostawienie Pomorza i Gdańska przy Niemcach.
  2. Choroba na władzę i związane z tym aresztowania polskich patriotów, ciężkie pobicia oraz trucie i mordowanie niewygodnych osób – J. Piłsudski wydalłrozkaz zamordowania wielu generałów i oficerów Wojska Polskiego, — w tym płk W. Sikorskiego (również członek PPS, późniejszy generał, premier i naczelny dowódca polskich sil zbrojnych w czasie II wojny światowej), który przejrzał działania J. Piłsudskiego.
  3. Tchórzostwo polegające na rezygnacji ze stanowiska wodza w czasie nawały bolszewickiej na Warszawę w 1920r (Bitwa Warszawska) i wyjazd do kochanki Szczerbińskiej w okolice Krakowa – Piłsudski był nieobecny i nie brał udziału w Bitwie Warszawskiej.
  4. Amoralność czyli zepsucie moralne i łajdaczenie się z kochankami – J. Piłsudski nie przybył nawet na pogrzeb swojej żony Marii z domu Koplewskiej.
  5. Marskość wątroby wywołana alkoholizmem J. Piłsudskiego, który chlał do upadłego, szczał w spodnie z nieprzytomności i trzeźwiał przez kilka dni. J. Piłsudski nie zasługuje na miano polskiego bohatera i nigdy nim nie był, — a Wawel — jako miejsce pochówku sławnych Polaków — stracił swoje znaczenie.

Wielkie rocznice związane z J. Piłsudskim — to zasługa kłamców historycznych i polskojęzycznej propagandy, która pierze mózgi Polakom.

Toronto, Kanada

https://forumemjot.wordpress.com/2014/05/14/12-maja-1935-zmarl-jozef-pilsudski-ponura-prawda-o-jozefie-pilsudskim/

major

16 Maj 2015 o 20:26

Komu zależy aby taka przeinaczana historia macic młodym Polakom w glowach. ?
Czy już naprawdę wszystkich pogielo a w glowach powstal smietnik historyczny – poplatanie z pomieszaniem ? !
Czy przy każdym zmiennym wietrze ,będzie pisana nowa historia pod dany ustroj ?

grzanek

16 Maj 2015 o 21:27

Jaką znowu przeinaczaną? Przecież to jest oficjalna wykładnia obowiązująca na polskich wydziałach historycznych. To, że ktoś jest ignorantem i buduje sobie obraz świata na podstawie rewelacji z tel-avizji to już jego problem.

grzanek

16 Maj 2015 o 21:28

Od siebie dorzucę jeszcze:

https://prawda2.info/viewtopic.php?p=287160#287160

grzanek

16 Maj 2015 o 21:30

Chodziło mi o cały wątek:
https://prawda2.info/viewtopic.php?t=3357

janko

16 Maj 2015 o 23:04

Nie jestem zwolennikiem Piłsudskiego, ale co do ilości, budżetu i wyposażenia armii polskiej w tamtym czasie należałoby podać źródła na tyle wiarygodne, żeby można było to przyjąć bez zastrzeżeń

janko

16 Maj 2015 o 23:08

cd w świetle przedstawionych faktów dla laika może wynikać, że gdyby Piłsudski nie rozwalił armii i nie zdemoralizował narodu to stalibyśmy się potęgą na skalę światową.

paziem

11 Listopad 2015 o 11:05

Potęgą światową Polska by się nie stała, gdyż obiektywnie nie ma ku temu możliwości, ale w pragmatycznym sojuszu z Czechosłowacją, tak jak planował m.in. gen. Zagórski ( zamordowany przez siepaczy Piłsudskiego), miała podstawy przeciwstawić się żydowsko-niemieckiej polityce w Środkowej Europie oraz ułożyć poprawne stosunki z ZSRR, czekając na oczyszczenie jego władz z żydostwa przygotowującego i odpowiedzialnego z wywołanie II WŚ.

janko

16 Maj 2015 o 23:19

Jeśli chodzi o źródła to chodzi o to z czego korzystał pan Siedlik opisując stan polskiej armii w tamtych czasach, bo żabojadzi fizycznie nie byli w stanie wyprodukować takiej ilości broni, żeby przekazać ją Polsce.

mgrabas

17 Maj 2015 o 08:35

Reblogged this on 7777777blog and commented:
więcej o Piłsudskim http://7777777blog.wordpress.com/2012/04/07/kompleks-wladzy-judeocentrycznej-zakulisowo-realizuje-swoje-plany/comment-page-1/#comment-4097

Dariusz Kosiur

2 Czerwiec 2015 o 12:15

Wsparcie sanacyjnej dyktatury dla żydowskich terrorystówhttp://www.prawy.pl/historia/7016-wsparcie-sanacyjnej-dyktatury-dla-zydowskich-terrorystow

Opublikowano za: https://wiernipolsce1.wordpress.com/2015/05/16/jozef-pilsudski-likwidator-polskiej-armii/

PS. W uzupełnieniu:

w nawiązaniu do wypowiedzi @jarondo:

Cytat:
Piłsudski był lewakiem…
…A to odpowiedź na przypuszczenia o lewactwie Piłsudskiego:
https://pl.wikisource.org/wiki/Jak_Pi%C5…..t%C4%85%3F
http://www.przeglad-socjalistyczny.pl/wi…..listycznej
Jak to bywa, że zawsze znajdzie się jakiś sposób, aby zmącić biedny motłoch, by walczył i ginął?
Najłatwiejszym z nich jest religia, w boga, w równość pracy i ludzi…
Czyli lewak namącił. Oczywiście podał powody, jakie były mu najbardziej na rękę w tamtym momencie.
Ma szczęscie, że w wielkopolsce pomoc dla rządu nie wystartowała ,bo by wisiał.

https://prawda2.info/viewpost.php?p=287126

OTÓŻ… Trafiłeś jak kulą w płot chłopie… [a właściwie jak kulą w łeb] – …ale o tym, i o odpowiedzi na twoje pytanie – za chwilę

– przypomnijmy jeszcze szybko od czego się właściwie zaczęło:

@grzanek napisał:

Cytat:
@jarodno, poczytaj może wpierw o „osiągnięciach” na tym polu uber-kapitalistycznej II RP: w ciągu zaledwie 2 dni „zamachu majowego” Piłudskiego zginęło 400 Polaków. Najbardziej radykalne rachunki sumy „ofiar PRL-u” mówią o kilkudziesięciu osobach (nie więcej niż 100), przy czym z reguły „męczennicy ci ruchu anty-komunistycznego” zostawali ofiarami na własne życzenie

(Moim zdaniem odpowiedź na cytowane posty właściwie bardziej pasować będzie do jednego z wątku o Piłsudskim, niż w temacie o Korwinie, więc odpowiadam tu.)

—————————
A zatem do rzeczy… jak to właściwie było z tym rzekomym lewactwem Piłsudskiego?

Jak uczy historia
Piłsudski był przedewszystkim wtyką burżuazji niemieckiej. Jego rzekome, socjalistyczne ciągoty to mit powstały z prowizorki (takie czasy były wtedy, że każdy kto chciał dorwać się do sterów z konieczności „musiał” głosić hasła klas pracujących – i Piłsudski świetnie się pod to podpiął – umiał do czasu szermować lewicowym frazesem, udawał radykała – zgodnie z zasadą cel uświęca środki).
W tamtym czasie przelewała się w europie fala rewolucji robotniczych (ale co ty jarondo możesz o tym wiedzieć, prawda?), wystraszona polska burżuazja tak się tego obawiała, że kiedy Rada Regencyjna skompromitowała się już ze szczętem, ściągnęła wprost z Magdeburga, zaplombowanym pociągiem, najbardziej odpowiedniego człowieka, który mógłby ją w tym czasie reprezentować – agenta niemieckiego imperializmu. Jeśli Piłsudski był takim lewakiem, to jak wyjaśnić, że walczył z rewolucją bolszewicką? No jak?

„Według naszego rozumienia – pisał prezes rządu utworzonego przez Radę Regencyjną Świeżyński, prosząc władze niemieckie o „uwolnienie” wtyki…tylko w razie uwolnienia Piłsudskiego możemy wziąć odpowiedzialność za spokój (czytaj – zdławienie rewolucyjnego ruchu robotniczego) w kraju”.

Co się wtedy działo, o panującej atmosferze i stosunkach fabrykantów i obszarników do ludu pracującego, więc przede wszystkim co spowodowało całą tą falę, czyli jak Kapitaliści do robotników strzelali to sobie możesz obejrzeć TU.

Pewien Dyplomata berlińskiego MSZ w następujących słowach określał rolę przyszłego „opatrznościowego męża burżuazji”: „Brygadier Piłsudski oświadczył, że ma władzę – i również wolę, -by przeszkodzić każdemu przelewowi krwi (czytaj – stłumić walkę rewolucyjną ludu polskiego).

Ciekawe, że lewak Piłsudski potem „przeszkadzał” temu przelewowi każąc strzelać do rewolucyjnego tłumu manifestującego na ulicach Warszawy lewackie hasła: „Cała władza w ręce ludu roboczego!” , „Robotnicy! Nie siedźmy bezczynnie, gdy nasze klasy posiadające organizują swoje państwo!” „Niech żyje dyktatura proletariatu, Niech żyje rewolucja socjalna.”

Niezmiernie charakterystyczne są okoliczności wypuszczenia Piłsudskiego z Magdeburga. Niemiecki oficer, junkier pruski von Gulpen, który odwoził Piłsudskiego do Warszawy „na każdej stacji wyskakiwał, wypytywał się czy tu Soldatenrat? [Niemieckie Rady Żołnierskie] -i z ulgą komunikował [Piłsudskiemu] że tu jeszcze stary porządek panuje.

Sytuację w momencie przyjazdu Piłsudskiego do Warszawy tak referował mu członek Rady Regencyjnej [o samej Radzie – tego jądra reakcji, można by osobny odcinek nakręcić], Lubomirski:
„Od południa 11 listopada zaczęły po ulicach Warszawy ciągnąć pochody socjalistyczne, żądając abdykacji Rady Regencyjnej… Tłum nawet usiłował przedostać się siłą do Frascati, by zmusić mnie do złożenia mego urzędu. Pochody ludności warszawskiej uważam jako zagrażające bezpieczeństwu publicznemu, mogące wywołać poważne zaburzenia, a nawet doprowadzić do rewolucji”

Piłsudski od pierwszej chwili, kiedy tylko został przez Regentów mianowany na Naczelnika, jako cel stawia sobie zduszenie ruchu rewolucyjnego, i zmierza do tego zarówno przy pomocy pseudosocjalistycznych frazesów, bez których obyć po prostu nie byłoby się wtenczas żadnym sposobem, jak i przy pomocy zbrojnego tłumienia walki klasy robotniczej.

Piłsudski podjął inicjatywę PPS, która 7 listopada utworzyła w Lublinie tzw. Rząd Ludowy, którego głównym zadaniem było rozładowywanie ruchu rewolucyjnego. Nawet ten jednak pseudosocjalistyczny rząd nie cieszył się zaufaniem burżuazji. Daszyński musiał podać się do dymisji, a na jego miejsce mianowano premiera jeszcze mniej niepokojącego koła imperialistyczne – jawnego agenta piłsudczykowskiego – Moraczewskiego.

„Rząd Moraczewskiego – naprędce sklecony, oddał wielką przysługę Polsce – jako zabezpieczenie przed propagandą komunistyczną” – pisał przedstawiciel najczarniejszej reakcji, kardynał Kakowski, członek Rady Regencyjnej.

Piłsudski zmuszony był wypadkami do stworzenia rządu socjalistycznego, jedynie możliwego w ówczesnym rewolucyjnym okresie. „Nie miał on powagi – czytamy dalej u Kakowskiego – i wiary w siebie, podatków mu nie płacono – dlatego musiał ustąpić. Lecz powtarzam, że ten rząd w dobie ówczesnej był zbawieniem dla Polski”.

Zbieżną całkowicie ze słowami kard. Kakowskiego ocenę „rządu ludowego” dają prawicowi działacze PPS, którzy odegrali w utworzeniu tego rządu niepoślednią rolę:
„W Lublinie dnia 7 listopada zadano cios śmiertelny komunizmowi w Polsce. – pisał Niedziałkowski – Praca drugiego rządu ludowego, to były już konsekwencje”.

Te dwie wypowiedzi charakteryzują dostatecznie jasno istotę tzw. rządu ludowego. Ilustrują one zarazem działalność PPS, która wysługując się burżuazji – spełniała zdradziecką rolę rozbijacza ruchu rewolucyjnego.
Terror wobec klasy robotniczej, tłumienie przy pomocy wojska i policji wystąpień mas ludowych – to były właśnie owe „konsekwencje”, o których mówił Niedziałkowski. Już 15 listopada Piłsudski rozkazał wojsku strzelać do rewolucyjnego tłumu manifestującego na ulicach Warszawy. Charakterystyczne jest, że do tego celu użył stworzone przez Radę Regencyjną oddziały tzw. „Polnische Wehrmacht”.

Oto co pisze o tym Lubomirski:
„Stworzony przez nas Wehrmacht oddał wielkie usługi w tym okresie przełomowym. Gdyby nie jego żołnierze, na pewno mielibyśmy prawdziwą rewolucję. 15 czy 16 listopada tłum, złożony z komunistów, atakował gmach Sztabu Generalnego. Piłsudski kazał wtedy żołnierzom strzelać. To uratowało sytuację, gdyż po tym fakcie nastąpił względny spokój”.

A 11 grudnia 1918 r. Piłsudski przyjął delegację Towarzystwa Przemysłowców, która prosiła o likwidację „anarchii na fabrykach” i po jak najprzychylniejszym przyjęciu otrzymała odpowiednie przyrzeczenia.

Taki to był LEWAK z tego Piłsudskiego.

O dywersyjnej działalności PPS wewnątrz Rad Robotniczych nie warto nawet zaczynać, bo miejsca by zabrakło. Dość powiedzieć, że istotą tej działalności było odciąganie klasy robotniczej od walki o władzę, pozbawianie Rad ich rewolucyjnej treści, a przedewszystkim nacjonalistyczna propaganda wbijająca klin między proletariat polski, a rewolucyjny proletariat rosyjski.
Równolegle do dziłania swej pepeesowskiej agentury burżuazja przystępuje do bezpośredniego rozpędzania Rad siłą, aresztowania i mordowania aktywistów robotniczych.
Całą swą kontrrewolucyjną działalność burżuazja ściśle łączyła z nacjonalistyczną, skierowaną przeciw Rosji propagandą. Burżuazja rozumiała, że walka polskiej klasy robotniczej związana jest z istnieniem, przykładem i przymierzem z Rosją Radziecką. Burżuazja dążyła do tego, by – mówiąc słowami Piłsudskiego – „odgrodzić morzem krwi polski naród od Rosji Radzieckiej”.
Słusznie podkreślała jedna z rezolucji Rady Zagłębia Dąbrowskiego, że „nie można walczyć z socjalistycznym proletariatem Republik Sowieckich, nie walcząc jednocześnie z socjalistycznym proletariatem polskim”.

Burżuazja polska, od chwili swego dojścia do władzy przygotowując zaborczą wojnę na wschodzie, traktowała ją między innymi jako ogniwo walki o władzę, walki o stłumienie ruchu robotniczego w Polsce.
Gdy analizuje się przyczyny leżące u źródeł agresji Polski burżuazyjnej na Rosję Radziecką, rzuca się w oczy splot różnorodnych czynników.
Odwrócenie uwagi mas ludowych od spraw wewnętrznych drogą rozpętania hecy nacjonalistycznej i [b]głoszenia haseł „pokoju klasowego” w imię „obrony ojczyzny”[/b], wygodny pretekst dla rozgromienia ruchu rewolucyjnego klasy robotniczej – oto jeden z celów wojny.

Z drugiej strony pchały polską burżuazję i polskie obszarnictwo na wschód, poza zwierzęcą nienawiścią do kraju dykattury proletariatu, również i jej bezpośrednie interesy. Polska burżuazja, szczególnie w 90 latach XIX w. i w pierwszym dziesięcioleciu XX wieku, zacieśniała swój kontakt z wielkim kapitałem rosyjskim i posiadała poważne wkłady kapitałowe w całej Rosji, a w szczególności na Ukrainie. Wystarczy tu podać przykład Banku Handlowego, który był zainteresowany w przedsiębiorstwach na terenie całej Rosji – poczynając od zakładów Kramatorskich na Ukrainie, a kończąc na fabrykach w Mandżurii. Polskie obszarnictwo posiadało olbrzymie połacie ziemii na Ukrainie. Organizując wyprawę na Rosję Radziecką burżuazja i obszarnictwo polskie dążyły nie tylko do odzyskania straconych kapitałów, ale marzyły również o zaborze Ukrainy i Białorusi, o przekształceniu ich w kolonię polskiego kapitału.

– – – – –
Wobec powyższego, te stronki, które zapodał @jarondo wyglądają hehe po prostu żałośnie. Dowody lewactwa Piłsudskiego hehe jakieś jego pamiętniki …albo podejrzana stronka -pewnie jakieś wnuki pomiotu pepeesowskich dywersantów ją dzisiaj redagują – nie wnikam w szczegóły, hehe. Ale spoko, przynajmniej się starałeś, jarondo.

Opublikowano za: https://prawda2.info/viewtopic.php?p=287160#287160

Wypowiedz się